الگوی تغییرات سنی اولین سکته قلبی حاد در رفسنجان، طی سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۱: آیا سن کاهش یافته؟
چکیده
چکیده زمینه و هدف: افزایش سن یک عامل خطر شناخته شده برای بیماری های قلبی-عروقی و سکته قلبی حاد است؛ اما زنان و مردان جوان تر هم در معرض خطر ابتلا به این بیماری ها هستند. هدف از این مطالعه بررسی تغییرات سنی اولین سکته قلبی حاد و عوامل خطر مؤثر بر آن در بیماران بستری در واحد مراقبت های قلب بیمارستان علی ابن ابیطالب (ع) شهر رفسنجان طی سال های 1382 تا 1391 بود. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 1247 پرونده بیمار مبتلا به اولین سکته قلبی حاد انجام گردید. در این مطالعه، جنس، استعمال دخانیات، سابقه فامیلی بیماری قلبی-عروقی، سابقه دیابت، فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، تری گلیسرید، hdl (high-density lipoprotein)، (low-density lipoprotein) ldl و کلسترول تام خون به عنوان متغیر مستقل و سن اولین سکته قلبی حاد به عنوان متغیر وابسته بررسی شدند. اطلاعات با استفاده از آزمون های آماری t مستقل و رگرسیون خطی چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: میانگین سن اولین سکته قلبی حاد در این بیماران 00/14±54/60 سال بود. طی سال های بررسی میانگین سن اولین سکته قلبی حاد به طور معناداری حدود 9 سال افزایش یافته بود (001/0p=). مدل رگرسیون خطی چندگانه نشان داد جنس مرد (48/3b=-، 003/0p=)، سابقه مصرف سیگار (10/5b=-، 001/0p