بررسی ژن های blatem و blapse مولد بتالاکتاماز در جدایه های بالینی سالمونلا تیفی موریوم با روش pcr multiplex

کیومرث امینی، kumarss amini department of microbiology, faculty of basic science, saveh branch, islamic azad university, saveh, iranگروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه، ساوه، ایران پریسا مبصری، parisa mobasseri department of microbiology, faculty of biology sciences, tehran north branch, islamic azad university, tehran, iranگروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم زیستی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران علیرضا مختاری، alireza mokhtari department of microbiology, science and research branch, islamic azad university, tehran, iranگروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

چکیده

زمینه و اهداف :آنتی بیوتیک های بتالاکتام به طور گسترده ای در درمان سالمونلوز مورد استفاده قرار می گیرند. گزارشات هشدار دهنده توسعه سریع مقاومت در برابر این عوامل، شامل سرووار های سالمونلا مانند انتریتیدیس، تیفی موریوم، پاناما و تیفی را در چند کشور اشاره کرده اند. هدف از این مطالعه، بررسی پروفایل مقاومت آنتی بیوتیکی و شیوع ژن blatem و blapse سالمونلا تیفی موریوم در انسان در تهران بود. مواد و روش کار: 46 جدایه از کلکسیون دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران و از نمونه های انسانی جمع آوری شده بودند. نمونه ها جهت بررسی مقاومت در برابر آمپی سیلین، کلرامفنیکل، تتراسایکلین، سفالوتین، سفتریاکسون، سفتازیدیم، آموکسی سیلین- اسید کلاولانیک، جنتامایسین، تری- متوپریم و سولفامتوکسازول و آمیکاسین مورد آزمایش قرار گرفتند. جدایه ها با تجزیه و تحلیل واکنش زنجیره ای پلیمراز برای حضور ژن های مقاومت blapse و blatem مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها و بحث: نتایج آنتی بیوگرام نشان داد که میزان مقاومت به آمپی سیلین (82/6%)، کلرامفنیکل (80/4%)، تتراسایکلین (69/5%)، سفالوتین (80/4%)، آموکسی سیلین- اسید کلاولانیک (56/5%) و تری متوپریم- سولفامتوکسازول (43/4%) بود. از مجموع 46 جدایه سالمونلا، 43 (93/4٪) مورد مقاومت در برابر دو یا چند خانواده آنتی بیوتیک را نشان دادند. ژن blatem در 1 مورد (2/1٪) جدایه سالمونلا مشخص شد. همه جدایه ها برای ژن blapse منفی بودند. سویه های سالمونلا انسانی مقاوم به آمپی سیلین، سفالوتین، کلرامفنیکل، تتراسایکلین، آموکسی سیلین-اسید کلاولانیک و تری متوپریم-سولفامتوکسازول بودند. شناسایی ژن های esbl در سالمونلا و مقاوم به چند دارو mdr (multi drug resistance) (93/4%) دارای پیامدهای قابل توجهی برای سلامت عمومی است. حمل دو یا چند ژن مقاوم به بتالاکتاماز نگران کننده است، زیرا ترکیب خاصی از ژن های مؤثر می تواند تمام گزینه های درمانی بتالاکتام را محدود کند. باکتری های تولید کننده esbl معمولاً با مقاومت به چند دارو مرتبط هستند.