مقاله

شناسایی مولکولی ژن های ویرولانس در سویه های بالینی سالمونلا تیفی موریوم به روش multiplex-pcr و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی آنها

محمد ارجمند اصل، mohammad arjmand-asl کیومرث امینی، kumarss amini department of microbiology, saveh branch, islamic azad university, saveh, i. r. iran.گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم پایه، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران

چکیده

سابقه و هدف: سالمونلا یک ارگانیسم روده­ای گرم منفی است که عامل ایجاد بیماری و بروز مسمومیت­ های غذایی در انسان می­ باشد. هدف از مطالعه حاضر شناسایی ژن­ های stn، sopb، slya، spvc و phop/q در سویه­ های سالمونلا تیفی­موریوم جدا شده از نمونه­ های بالینی به ­روش multiplex pcr و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی می­ باشد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه توصیفی-مقطعی و در یک بازه زمانی 12 ماهه از ابتدای فروردین لغایت پایان اسفند 1394، تعداد 60 جدایه بالینی سالمونلا تیفی­موریوم از بیمارستان شریعتی تهران جمع ­آوری شد. پس از تایید سویه­ ها با استفاده از تست ­های استاندارد بیوشیمیایی و میکروبیولوژیکی، آزمون حساسیت آنتی­بیوتیکی روی محیط مولر هینتون آگار و بر اساس استاندارد (clsi) انجام گردید. آزمون multiplex-pcr جهت تشخیص ژن­ های حدت با استفاده از آغازگرهای اختصاصی انجام شد. نتایج: نتایج آزمون حساسیت آنتی­بیوتیکی نشان داد که تمامی ایزوله­ ها دارای حساسیت به ایمی­ پنم، جنتامایسین و تری­متوپریم بودند. هم­چنین، یافته ­های مولکولی در خصوص فراوانی ژن­ های slya، stn، sopb،phop/q به ­ترتیب برابر 23/3، 30، 3/33 و 43/3 درصد گزارش گردید، درحالی­ که ژن spvc در جدایه ­های سالمونلا تیفی­موریوم مشاهده نگردید. نتیجه ­گیری: نتایج مطالعه حاضر حاکی از شیوع ژن­ های ویرولانس در سویه­ های بالینی سالمونلا تیفی­موریوم می ­باشد که می ­تواند به­ عنوان زنگ خطری برای انتشار این ژن­ ها به دیگر سروتیپ ­های سالمونلا باشد. از آنجایی ­که ژن­ های ویرولانس سالمونلاها روی جزایر بیماری­زایی سالمونلا (spi) قرار دارند، شیوع بالای این ژن­ ها می­ تواند به انتشار این جزایر در بین سویه ­های سالمونلا کمک کند.

اسناد مشابه