بررسی تنوع ژنتیکی ماهی شیربت (barbus grypus) در رودخانه کرخه استان خوزستان و گونه پرورشی آن با استفاده از نشانگر ریزماهواره

محبوبه کرمی نسب، mahbobe karami nasab gorgan university of agricultural sciences and natural resources, gorgan, golestan, iran.گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران زینب حسین نیا، zeinab hosseinnia gorgan university of agricultural sciences and natural resources, gorgan, golestan, iran.گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران حامد کلنگی میاندره، hamed kolangi miandare gorgan university of agricultural sciences and natural resources, gorgan, golestan, iran.گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران علی شعبانی، ali shabany gorgan university of agricultural sciences and natural resources, gorgan, golestan, iran.گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

چکیده

ماهی شیربت (barbus grypus) از خانواده cyprinidaeمی­باشد که در منابع آبی غرب و جنوب­غرب ایران به­ ویژه آب­های استان خوزستان حضور گسترده­ای دارد. هدف از این پژوهش، بررسی تنوع ژنتیکی ماهی شیربت رودخانه کرخه با نمونه پرورشی آن با استفاده از 7 جایگاه ژنی ریزماهواره­ای می­باشد. در پاییز 1391 ،60 نمونه ماهی از دو منطقه جهت این بررسی، صید شد. طبق نتایج به­دست آمده متوسط میزان fst­، 28/0 به دست آمد که نشان از تمایز ژنتیکی پایین بین جمعیت­های مورد بررسی می­باشد. دربررسی تعادل هاردی-واینبرگ، نمونه­ ها دراکثر لکوس­ها انحراف از تعادل را نشان دادند. همچنین میزان نسبتاً بالایی ازجریان ژنی بین جمعیتها مشخص گردید .تنوع ژنتیکی دو منطقه، شامل کرخه تعداد الل در جایگاه: 286/10na= ، تعدادالل مؤثر: 789/6ne=، هتروزیگوسیتی مشاهده شده: 691/0 ho=، هتروزیگوسیتی موردانتظار: 840/0 he= و پرورشی 286/13na= ، 141/9ne=، 800/0 ho=، 883/0 he= نیز تفاوت معنی­داری نداشتند. همچنین آنالیز واریانس با استفاده از داده­های ژنی نشان داد که تنوع پایینی بین جمعیت­ها وجود داشته و بخش اصلی تنوع مشاهده شده مربوط به درون جمعیت­ها می­باشد. نتایج بدست آمده در این پژوهش پیش از انجام آن، در گونه پرورشی با توجه به رعایت موارد اصلاح نژادی در مراکز تکثیر تقریباً قابل پیش بینی و مشخص بود.