بررسی رابطه بین شاخص های سرمایه اجتماعی با سطح توسعه یافتگی (مورد مطالعه: شهرستان های استان گلستان در سالهای ۱۳۸۵- ۱۳۹۰)
چکیده
در جریان توسعه ی یک کشور در کنار انواع سرمایه اعم از طبیعی، انسانی و مادی، سرمایه ی اجتماعی هم به عنوان برون داد و هم به عنوان درون داد توسعه به شمار میآید. در اقتصاد کشورهای توسعه نیافته، سرمایه ی اجتماعی را حلقه مفقوده توسعه نام نهادهاند. سرمایه ی اجتماعی که نوعی تولید اجتماعی قابل مدیریت به شمار میآید، مقوله ای نسبتاً تازه و ناشناخته در کنشهای اجتماعی محسوب میشود. از این رو به لحاظ تأثیری که سرمایه ی اجتماعی بر جنبه های مختلف زندگی انسانها دارد، این پژوهش سعی در سنجش سرمایه ی اجتماعی در سطح کلان (شهرستان)، و شناسایی رابطه ی آن با سطح توسعه یافتگی شهرستانهای استان گلستان دارد. برای پشتیبانی از مفاهیم تحقیق از نظریه های صاحبنظرانی چون رابرت پاتنام، جیمز کلمن، پیر بوردیو و فوکویاما استفاده شده است. روش تحقیق اسنادی بوده و از دادههای ثانویه برای تحلیل استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که رابطه ی بین دو متغیر سرمایه ی اجتماعی کلان و سطح توسعه یافتگی به لحاظ آماری معنادار نبوده است، لکن جهت رابطه گویای رابطه ی معکوس بین این دو متغیر میباشد؛ به طوری که هر چه از مناطق کمتر توسعه یافته به سوی مناطق بیشتر توسعه یافته میرویم، میزان سرمایه ی اجتماعی کاهش مییابد.