تأثیر تمرینات ویبریشن تمام بدن و دوره های بی تمرینی بر عملکرد عصبی عضلانی مردان سالمند

علی عباسی، ali abbasi kazerun branch, islamic azad university, kazerun, iranدانشگاه آزاد اسلا می واحد کازرون، دانشکده علوم انسانی، گروه تخصصی تربیت بدنی و علوم ورزشی حسین برنجیان تبریزی، hoseyn berenjeian tabrizi kazerun branch, islamic azad university, kazerun, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون کامبیز باقری، kambiz bagheri kazerun branch, islamic azad university, kazerun, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون علیرضا قاسمیزاد، alireza ghasemizad kazerun branch, islamic azad university, kazerun, iranدانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون

چکیده

اهداف: هدف از انجام مطالعه حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمر ینات ویبریشن تمام بدن و دوره بی تمرینی بر عملکرد عصبی عضلانی مردان سالمند سالم بود. مواد و روش ها: 30 مرد سالمند (9/6±70) دردو گروه 15 نفره تمرینات ویبریشن تمام بدن و گروه کنترل قرار گرفتند. قبل و پس از انجام هشت هفته تمرینات و بعد از چهار، شش و هشت هفته بی تمرینی آزمون های 5- به عمل آمد که آزمون هایی برای ارزیابی عملکرد عصبی -عضلانی در افراد time up & go و chair stand-5 سالمند می باشند. یافته ها: نتایج روش های آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل واریانس یک راهه نشان دادند که پس از انجام تمرینات، عملکرد عصبی-عضلانی آزمودنی ها در گروه تمرینات ویبریشن تمام بدن بطور معنی داری بهبود یافت (p≤0/05). همچنین در گروه تمرین ویبریشن تمام بدن بین پس آزمون و شش و هشت هفته بی تمرینی اختلاف معنی داری مشاهده شد (p≤0/05). نتیجه گیری: با توجه به نتایج بدست آمده می توان گفت که تمرینات ویبریشن تمام بدن می توانند تأثیر معنی داری بر عملکرد عصبی عضلانی افراد سالمند داشته باشند و احتمال افتادن و به زمین خوردن سالمندان را کاهش دهند. ضمن اینکه اثرات این تمرینات ماندگار نیستند و پس از شش هفته بی تمرینی به سطح قبل از تمرینات رسیده اند و این احتمال وجود دارد که بتوان تمرینات ویبریشن تمام بدن را به عنوان یک تمرین تعادلی ایمن برای سالمندان توصیه کرد.