بررسی اثربخشی سبک مذاکره بر شدت تعارض اخلاقی پرستاران بخش مراقبت های ویژه شاغل در بیمارستان های منتخب دانشگاه علوم پزشکی گیلان در سال ۱۳۹۴
چکیده
امروزه پرستاران نظام سلامت با تعارضات اخلاقی پیچیدهای مواجه هستند. این امر شرایطی را مهیا میکند که انجام کار صحیح می تواند با ارزشها و باورهای سایر ارائهدهندگان مراقبت بهداشتی مغایرت داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی سبک مذاکره بر شدت تعارض اخلاقی پرستاران شاغل در بخش مراقبت های ویژه ی بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی گیلان بود. این مطالعه، یک پژوهش نیمهتجربی تک گروهی نوع قبل و بعد بود. تعداد 45 پرستار بخش مراقبت های ویژه ی دانشگاه علوم پزشکی گیلان به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. از پرسشنامه ی تعارض اخلاقی falco - pegueroles و همکاران، برای جمع آوری دادهها استفاده شد. ابتدا پرسشنامهها توسط شرکت کنندگان تکمیل شد. سپس برای پرستارانی که میانگین نمره ی متوسط و بالا کسب کردند، کارگاه آموزشی سبک مذاکره برگزار شد. 8 هفته پس از مداخله، مجدد پرسشنامهها میان شرکت کنندگان توزیع شد. نتایج با استفاده از نرمافزار spss نسخه ی 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این مطالعه از آزمون paired sample t-test و anova جهت مقایسه ی میانگین شدت تعارض اخلاقی نمونه ها قبل و بعد از مداخله استفاده شد. میانگین شدت تعارض اخلاقی قبل از تشکیل کارگاه برابر با 22/53 بود. میانگین کاهش شدت تعارض اخلاقی پرستاران پس از 8 هفته 66/17 بود که این تفاوت از لحاظ آماری معنیدار بود (05/0 p<). نتایج نشان می دهد بعد از مداخله، تعارض اخلاقی کاهش داشته است. با توجه به نتایج میتوان اذعان کرد که مذاکره موجب کاهش شدت تعارض اخلاقی در بخش مراقبت های ویژه میشود. لذا استفاده از مذاکره به عنوان راهبردی برای کاهش شدت تعارض اخلاقی در این بخش ها پیشنهاد میشود.