تحلیل حوادث شغلی دارای ریسک بالا در صنعت ساختمان با استفاده از روشهای داده کاوی
چکیده
زمینه و هدف: در میان انواع مختلف حوادث شغلی در صنعت ساختمان، حوادث افتادن اجسام و سقوط افراد (گروه اول) 44% حوادث ساختمانی را به خود اختصاص میدهد. همچنین حوادث تصادف با وسایل نقلیه، برقگرفتگی، ریزش آوار و انفجار یا حریق (گروه دوم) در عین اینکه تنها 7% فراوانی دارند، حدود 26% از کل موارد منجر به فوت و از کارافتادگی کلی را تشکیل میدهند. هدف از این تحقیق بررسی این دو گروه از حوادث و بحث پیرامون نتایج حاصله در جهت شناسایی خطرات بالقوه در صنعت ساختمان میباشد. روش بررسی: روش های دادهکاوی به منظور آنالیز تحلیل دادهها در زمینهپژوهشهای حاضر مختلف بکار میروند. به کار گرفته شده است. لذا 21،864 داده اخذ شده از سازمان تأمین اجتماعی که مربوط به حوادث ساختمانی سراسر کشور بین سالهای 1386 تا 1390 بودند (پس از انجام مراحل پیشپردازش) با دو روش درخت تصمیم و قواعد انجمنی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: در گروه اول حوادث، فراوانی وقوع حوادث در شیفت شب کمتر از سایر حوادث بوده و آسیب وارده به سر، پشت و ستون فقرات و اندام تحتانی بیشتر است. نتیجه نهایی تقریباً مشابه سایر حوادث می باشد. در گروه دوم، فراوانی حوادث بین افراد متأهل و مسنتر بیشتر از افراد مجرد و جوان می باشد. در شیفت عصر و خصوصاً شب و همین طور در روزهای تعطیل آخر هفته فراوانی بالاتری مشاهده شد. در این گروه آسیب به سر، صورت و گردن بیشتر از سایر حوادث میباشد. نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر در مجموع نتایج مطالعات پیشین را تصدیق می نماید و در نتیجه کاربرد روش های دادهکاوی با موفقیت همراه بوده است. سیاستگذاران و مدیران صنعت ساختمان و همچنین مسئولین شرکت های بیمه با بهرهگیری از چنین الگوهایی می توانند راهکارهای مناسب جهت جلوگیری از وقوع حوادث ارایه نمایند.