پهنه بندی اسیدیته و هدایت الکتریکی آب های زیرزمینی با استفاده از روش های زمین آمار (مطالعه موردی: دشت سمیرم، استان اصفهان)
چکیده
مطالعات و بررسیهای فراوانی در مورد کیفیت آبهای زیرزمینی و پیشگیری از آلودگی این منابع در اکثر کشورها به عمل آمده است که نشان دهنده حائز اهمیت بودن آن میباشد. کیفیت آبهای زیرزمینی دارای مقیاس مکانی و زمانی بوده و نمیتوان آن را در طول زمان و مکان ثابت فرض کرد. لذا تحقیق حاضر روشهای درونیابی برای برآورد اسیدیته و هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی دشت سمیرم واقع در استان اصفهان با استفاده از آمار 386 چشمه در سال آبی 85- 84 بررسی میکند. از آنجا که آمار کلاسیک قادر به در نظر گرفتن توزیع مکانی پارامترهای کیفیت آبهای زیرزمینی نیست، از روشهای زمین آمار مانند کریجینگ معمولی، کریجینگ ساده، کریجینگ گسسته، روش عکس فاصله، روش تابع شعاعی با نرم افزارهای gs+و سامانه اطلاعات جغرافیایی به عنوان تکنیکی برای این هدف استفاده گردید. برای بررسی خطای درونیابی از تکنیک اعتبارسنجی حذفی و جهت مقایسه آماری مدل، از ریشه دوم میانگین مربعات خطا و میانگین خطای مطلق استفاده شد. نتایج نشان داد که واریوگرام مدل کروی به عنوان بهترین مدل برازش شده به ساختار فضایی داده های هدایت الکتریکی و اسیدیته میباشد. همچنین روش عکس فاصله با توان 1 (041/0 mae= و 065/0 = (rmseو روش تابع شعاعی (27/2 mae= و 57/3 = (rmse به دلیل داشتن rmse ، mae پایینتر و دقت آماری بالاتر، به ترتیب پراکنش مناسبتری از اسیدیته و هدایت الکتریکی آبهای زیرزمینی نشان میدهد. در نهایت نقشههای پهنه بندی هدایت الکتریکی و اسیدیته دشت سمیرم در محیط gis ترسیم شد. نتایج بهدست آمده از نقشهها حاکی از کاهش هر دو متغیر از شرق دشت سمیرم به طرف غرب میباشد.