شیوع هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور ایران
چکیده
سابقه و هدف: هیپوپاراتیروئید یکی از عوارض شایع اندوکرین در بیماران تالاسمی ماژور می باشد. در مطالعات متعدد گزارشات متفاوتی از شیوع هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور ایران ارائه شده است و یک برآورد کلی از آن وجود ندارد لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور ایران به روش مرور سیستماتیک و متآنالیز انجام شده است. مواد و روشها: مطالعه حاضر براساس چک لیست prisma برای مطالعات مرور سیستماتیک و متاآنالیز انجام شد. برای دستیابی به مستندات مرتبط با استفاده از کلیدواژه های استاندارد در بانک های اطلاعاتی ملی و بین المللی magiran، iranmedex، sid، medlib، scopus، pubmed، science direct، cochrane، web of science، springer، online library wiley و همچنین موتورجستجوی google scholar بدون محدویت زمانی تا سال 1395 جستجو انجام شد. یافته ها: در 19 مطالعه، 3219 بیمار تالاسمی ماژور مورد بررسی قرار گرفتند. شیوع هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور ایران 10%( 10-7 ci-95%:) محاسبه گردید. همچنین در بررسی مناطق مختلف ایران، این میزان در غرب (14%)، شرق (18%)، شمال (10%)، جنوب (12%) و مرکز کشور(7%) بدست آمد. شیوع هیپوپاراتیروئید در جنس مونث و مذکر به ترتیب 14 و 9 درصد برآورد گردید. نتیجه گیری: شیوع هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور بالا می باشد. لذا سیاست گذاری و برنامه ریزی های جدید برای به حداقل رساندن عوارض غدد درون ریز از جمله هیپوپاراتیروئید در بیماران تالاسمی ماژور ایران ضروری به نظر می رسد.