تاثیر آموزش مهارت جرأت ورزی برسطح تعارضات بین فردی پرستاران

سید رضا مظلوم، seyyed reza mazlom lecturer, department of medical surgical, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمربی، گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران مرضیه مطهری، marzieh motahari msc student in nursing, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمشهد : خیابان ابن سینا دانشکده پرستاری و مامایی مشهد شاهرخ مقصودی پور زید آبادی، shahrokh maghsoudi poorzaid badi lecture, department of mental health and management, school of nursing and midwifery, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranمربی، گروه بهداشت روان و مدیریت، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران نگار اصغری پور، negar asgharipour assistant professor, department of clinical psychology, psychiatry and behavioral sciences research center, faculty of medicine, mashhad university of medical sciences, mashhad, iranاستادیار، گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات روانشناسی و علوم رفتاری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

چکیده

چکیده سابقه و هدف: تعارضات بین فردی در محیط‏های بالینی موجب اتلاف منابع و اثرات سوء در ارتباطات حرفه ای می‏شود. ارتقای مهارت‏های ارتباطی می‏تواند به کاهش تعارضات کمک کند. جرأت‏ورزی یکی از اجزای مهارت‏های ارتباطی است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش مهارت جرأت ورزی برسطح تعارضات بین فردی پرستاران انجام گرفت. مواد و روش ها: در این مطالعه کار آزمایی بالینی، 60 پرستار بیمارستان امام رضا(ع) شهر مشهد به صورت تصادفی در یکی از گروه‏های آزمون و شاهد قرار گرفتند. گروه آزمون تحت آموزش مهارت جرأت ورزی طی کارگاه دو روزه قرار گرفت و گروه شاهد آموزشی دریافت نکرد. سطح مهارت جرأت ورزی و تعارضات هر دو گروه قبل و 40 روز بعد از مداخله توسط پرسشنامه جرأت ورزی بار اُن، سطح تعارضات بین فردی گل پرور و واثقی و پرسشنامه تعارضات بین فردی در محیط کار اسپکتور وجکس، سنجیده شد. یافته ها: در مرحله قبل از مداخله، میانگین نمره تعارضات بین فردی پرستاران در دو گروه آموزش مهارت جرأت ورزی و شاهد تفاوت آماری معنی‏داری نداشت (346/0=p). اما پس از اجرای مداخله، میانگین نمره تعارضات بین فردی پرستاران در گروه آموزش مهارت جرأت ورزی (9/5±6/11) به‏صورت معنی‏داری کم‏تر از گروه شاهد(4/8±0/19) بود(0001/0>p). استنتاج: با توجه به نتایج پژوهش مبنی بر تاثیر آموزش مهارت جرأت ورزی در کاهش سطح تعارضات بین فردی پرستاران، پیشنهاد می‏شود به منظور آموزش پرستاران و تجهیز نمودن آن‏ها برای مواجهه و مدیریت صحیح تعارضات، از برنامه آموزشی مهارت جرأت ورزی در دوره های آموزشی ضمن خدمت پرستاران استفاده شود.