ارزیابی نشانگرهای سطحی و ژن های وابسته به آن ها در سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون بند ناف انسانی
چکیده
سابقه و هدف: ژله وارتون بند ناف منبع غنی و در دسترسی از سلول های بنیادی است که قدرت تکثیر و تمایز بالایی دارد. هدف از تحقیق حاضر، ارزیابی نشانگرهای سطحی و ژن های وابسته به آن ها در سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون بود. مواد و روش ها: قطعاتی از ژله وارتون بند ناف انسانی تشریح و در محیط dmem (dulbecco's modified eagle's medium) حاوی سرم جنین گاوی (fetal bovine serum یا fbs) 20 درصد کشت داده شد. سپس آن دسته از سلول های بنیادی مهاجرت کرده از کناره های این قطعات دوباره در محیط dmem حاوی fbs 10 درصد کشت و پاساژ داده شدند. در نهایت، نشانگرهای سطحی و ژن های وابسته به آن ها در سلول های بنیادی مزانشیمی ژله وارتون به روش فلوسایتومتری و نیز rt-pcr (reverse-transcriptase polymerase chain reaction) مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: 7-5 روز بعد از کشت، سلول های بنیادی شروع به مهاجرت از قطعه بافتی کشت داده شده کردند و پس از 18-16 روز به تراکم سلولی 80 درصد رسیدند. مشاهدات میکروسکوپی سلول های بنیادی در کشت اولیه دو جمعیت متفاوت، سلول های شبه فیبروبلاستی و شبه اندوتلیالی پهن را نشان داد. تحلیل فلوسایتومتری به روش رنگ آمیزی دوگانه بیان نشانگرهای سطحی 44cd، 73cd، 90cd و 105cd و عدم بیان 34cd و 45cd را در این سلول ها به تصویر کشید. یافته های rt-pcr نیز نشان داد که بیان این نشانگرها در پاساژهای مختلف تغییری نکرد. استنتاج: سلول های بنیادی ژله وارتون از مورفولوژی سلول های مزانشیمی برخوردار هستند و نشانگرهای سطحی مربوط به آن ها را بیان می کنند. هم زمان، نشانگرهای سطحی سلول های بنیادی خون ساز در آن ها بیان نمی شود.