بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم ژن کد کننده بخش های ایمونوگلوبولینی و موسینی نوع یک سلول t و بیماری رینیت آلرژیک
چکیده
سابقه و هدف : رینیت آلرژیک یکی از اختلالات علامت دار بینی است که پس از تماس با آلرژن در افراد آتوپیک، القاء شده و سبب ایجاد التهاب وابسته به ïgë در غشاهای پوشاننده بینی می گردد. علاوه بر عوامل محیطی، زمینه های ژنتیکی در استعداد ابتلا به این بیماری نقش دارند. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط پلی مورفیسم ژن کدکننده بخش های ایمونوگلوبولینی و موسینی نوع یک سلول t با بیماری رینیت آلرژیک بوده است. مواد و روش ها : در یک مطالعه مورد- شاهدی، 155 بیمار رینیت آلرژیک و 163 فرد سالم انتخاب شدند. استخراج dnâ ژنومیک از خون محیطی به روش salting out و تعیین ژنوتیپ با روش pçr-rflp انجام شد. آنالیز وابستگی ژنوتیپ ها و آلل ها با بیماری در مقایسه با گروه کنترل، با استفاده از آزمون مربع کای و رگرسیون لجستیک دو طرفه محاسبه شد. یافته ها : نتایج این مطالعه نشان داد که آلل ç از پلی مرفیسم (ç416g) و آلل â از (â1454g) در پروموتر ژن کدکننده بخش های ایمونوگلوبولینی و موسینی نوع یک سلول t ، با استعداد ابتلا به رینیت آلرژیک مرتبط می باشد. به عبارت دیگر، آلل ç و آلل â به ترتیب خطر ابتلا به رینیت آلرژیک را در بیماران نسبت به افراد کنترل 55/1 (041/0=p) و 64/1 (006/0=p) افزایش می دهد. علاوه براین میزان ïgë و ائوزینوفیل خون در افراد دارای ژنوتیپ هموزیگوت çç 416- در مقایسه سایر پلی مورفیسم های بررسی شده از لحاظ آماری افزایش معنی داری داشت (05/0p<). استنتاج : با توجه به نتایج این مطالعه به نظر می رسد که پلی مورفیسم ناحیه پروموتور بخش های ایمونوگلوبولینی و موسینی نوع یک سلول t در آلل ç موقعیت 416- و آلل â در موقعیت 1454- در استعداد ابتلا و ژنوتیپ çç 416- در پاتوژنز بیماری رینیت آلرژیک موثر است.