مقایسه روش انعقاد با پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته و فرآیند الکتروکواگولاسیون در حذف سختی از آب شرب
چکیده
سابقه و هدف: آب سخت مشکلات زیادی را در مصارف خانگی و صنعتی ایجاد می کند. روش های متعددی برای حذف سختی آب با مزیت ها و معایب خاص خودشان وجود دارد. هدف از این مطالعه مقایسه حذف سختی آب آشامیدنی بوسیله منعقدکننده های پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته (pasic) و الکتروکواگولاسیون (ec) بود.مواد و روش ها: این بررسی در تصفیه خانه آب شهر قوچان (شمال شرقی ایران) اجرا گردید. نمونه برداری از آب شرب در فصول زمستان 1388 و بهار 1389 انجام گرفت. آزمایشات سختی، کدورت،ph و آلومینیوم باقیمانده بوسیله منعقد کننده های پلی آلومینیوم کلراید سیلیکاته (pasic) و الکتروکواگولاسیون (ec) مورد بررسی قرار گرفت و کارآیی هر یک از روش ها با استفاده از آنالیز کوواریانس و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: نتایج بدست آمده نشان داد که منعقد کننده pasic قادر به حذف 75 درصد حذف سختی کل و 70 درصد حذف سختی کلسیمی، 95 درصد کدورت آب خام ورودی در دوزهای بهینه 1 تا 5 میلی گرم در لیتر می باشد. فرآیند الکتروکواگولاسیون نیز قادر به حذف به ترتیب 97 و 95 درصد سختیکل و کلسیمی و 50 درصد کدورت می باشد به گونه ای که بیشترین درصد سختی در ولتاژ 30 ولت و زمان ماند 60 دقیقه و 6.5phتا 7.5 مشاهده گردید.استنتاج: به نظر می رسد که هر دو فرآیند به لحاظ هزینه و کارایی در حذف سختی و کدورت بسیار مناسب بودند و می توانند در تصفیه خانه های آب شرب استفاده شوند.