اثربخشی آموزش برنامه تاب آوری پن برتنظیم شناختی هیجان افرادافسرده
چکیده
پیش زمینه وهدف:تنظیم شناختی هیجان نقشی پرمایه پدیدآیی مشکلات هیجانی و ازجمله افسردگی دارند. با توجه به آموزش پذیر بودن فرایند تنظیم شناختی هیجان، مطالعه حاضر به بررسی اثرات شرکت در برنامه تاب آوری پن بر راهبردهای تنظیم شناختی هیجان افراد افسرده می پردازد. مواد و روش کار: پژوهش حاضر پژوهشی نیمه آزمایشی بوده و طرح پژوهش حاضر پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بوده است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان دانشگاه تبریز که در سال 1392 فرم پایش سلامت را تکمیل نمودهاند می باشد. افرادی که نمره افسرده کسب نمودند، فراخوانی شده و ارزیابی مجدد شده و به روش تصادفی به دو گروه تقسیم و جایگزین شدند. در مورد گروه آزمایش 10 جلسهی دوساعته برنامه تابآوری پن اجرا گردید. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت ننمود. یافتهها: نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین دو گروه آزمایش و کنترل پس از اجرای برنامه، در راهبردهای تنظیم هیجان منفی تفاوت معنی داری وجود دارد (71/15f=، 001/0p≤) و افرادی که آموزش دریافت میکنند، به میزان کم تری از راهبردهای منفی تنظیم هیجان استفاده میکنند. به علاوه آموزش تابآوری پن بر استفاده از راهبردهای مثبت هیجان در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری ندارد (7/1f=، p=n.s). نتیجه گیری:یافتهها گویای اهمیت آموزش تابآوری در کاهش میزان فرایندهای تنظیم شناختی ناسازگار است که میتواند برای پیشگیری و درمان مثمر ثمر واقع شود.