مقاله

مقایسه فراوانی بیان مارکرهای p۵۳ و ki-۶۷ در انواع هیستولوژیک کارسینوم سلول بازال

علیرضا منصف، alireza monsef اکرم انصار، akram ansar سحر بهنود، sahar behnoud حمیدرضا قدیمی پور، hamidreza ghidimipour سیدمصطفی قاسم زاده، seyyes mostafa ghasemzadeh

چکیده

مقدمه و هدف: کارسینوم سلول بازال (bcc) شایعترین تومور بدخیم مبتلاکننده انسان است. در پاتوژنز این تومور بیش از همه نقش اشعه ماوراء بنفش شناخته شده است. علاوه بر این اخیراً برخی مارکرهای ایمونوهیستوشیمیایی مانند پروتئین p53 و یا آنتی ژن ki-67 در پاتوژنز bcc مطرح شده اند. همچنین برخی مطالعات از آنها به عنوان عوامل پیش آگهی دهنده در موارد عود یا متاستاز نام برده اند. این مطالعه جهت تعیین فراوانی و شدت بیان این مارکرها در نمونه های bcc انجام شده است. روش کار: مطالعه حاضر نوعی مطالعه توصیفی - تحلیلی است که بر روی 100 نمونه بدست آمده از بیماران مبتلا به bcc انجام شده است. ابتدا نمونه ها با فرمالین فیکس شده و با استفاده از رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین با میکروسکوپ نوری مشاهده شدند و تایپ هیستوپاتولوژیک bcc تعیین شد. سپس با استفاده از کیت های آزمایشگاهی مخصوص از نظر p53 و ki-67 مورد ارزیابی قرار گرفتند. لام های آماده شده از نظر بیان یا عدم بیان و نیز شدت بیان این مارکرها بررسی شدند. اطلاعات دیگری مانند سن، جنس، ناحیه آناتومیک درگیر و تایپ هیستوپاتولوژیک به همراه نتایج بدست آمده از بررسی این بیومارکرها استخراج شده و با استفاده از نرم افزار آماری spss 15.0 آنالیز شدند. نتایج: از 100 بیمار شرکت کننده در مطالعه 62% مرد و 38% زن بودند. میانگین سنی مبتلایان 14.36 ± 63.97 سال بدست آمد. درصد فراوانی بیان ki-67 و p53 به ترتیب 60% و 76% بود. از نظر شدت بیان ki-67، 30% نمونه ها بیان قوی و 70% بیان ضعیف داشتند. این مقدار برای p53 ، 30% بیان ضعیف و 70% شدت بیان قوی از خود نشان دادند. از نظر ارتباط بین فراوانی و یا شدت بیان این مارکرها با متغیرهایی مانند سن، جنس، محل آناتومیک ضایعه، و تایپ پاتولوژیک ضایعات بررسی انجام شد که در اغلب موارد ارزش p بالاتر از رقم معناداری تعریف شده (0.05) بدست آمد، بجز در مورد ارتباط بین سن بیماران و شدت بیان ki-67 در سنین پایین تر که میزان بیان این مارکر قویتر بود (p=0.036). نتیجه نهایی: با توجه به نتیجه بدست آمده در مورد بیان p53 و ki-67 در بیماران bcc می توان گفت از نظر فراوانی بیان این مارکرها مطالعه حاضر با سایر مطالعات همخوانی دارد اما از نظر ارتباط بین شدت بیان این مارکرها با واریان های پاتولوژیک خاص، جنس و با ناحیه آناتومیک مبتلا ، مطالعه حاضر تأییدکننده این ارتباط نبود و تفاوت های بدست آمده از نظر آماری معنادار نبودند.

اسناد مشابه

  • مقایسه فراوانی بیان مارکرهای p53 و Ki-67 در انواع هیستولوژیک کارسینوم سلول بازال

    مقاله۲۰۱۲مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی همدانعلیرضا منصف، اکرم انصار، سحر بهنود، حمیدرضا قدیمی پور

    مقدمه و هدف: کارسینوم سلول بازال (BCC) شایعترین تومور بدخیم مبتلاکننده انسان است. در پاتوژنز این تومور بیش از همه نقش اشعه ماوراء بنفش شناخته شده است. علاوه بر این اخیراً برخی مارکرهای ایمونوهیستوشیمیایی مانند پروتئین p53 و یا آنتی ژن Ki-67 در پاتوژنز BCC مطرح شده اند. همچنین برخ

  • فراوانی درگیری حاشیه‌ی پس از جراحی کارسینوم سلول بازال پوست با حاشیه‌ی 5 میلی‌متر

    مقاله۲۰۱۲پوست و زیباییاکرم انصار، مریم تمیمی، لیلا موسوی، سعادت ترابیان

    زمینه و هدف: کارسینوم سلول بازال شایع‌ترین سرطان است. شیوع این تومور طی دهه‌های اخیر افزایش یافته است. برداشت کامل درمان استاندارد آن است، هرچند که هم‌چنان احتمال عود براساس خصوصیات بالینی تومور وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی توزیع دموگرافیک و فراوانی آزادبودن بافت‌شناسی حاشی

  • مقایسه ایمونوهیستوشیمی بیان CD105 و Snail2 در کارسینوم سلول سنگفرشی و اپیتلیوم دیسپلاستیک دهان

    مقاله۲۰۱۴مجله دانشکده دندانپزشکی مشهدصفورا سیفی، شهریار شفایی، رامین فروغی، نصرالله ساغروانیان

    مقدمه:CD105 یک گلیکوپروتئین غشایی همودیمریک است که در رگسازی جدید نقش دارد. Snail2 یک فاکتور رونویسی بوده و منجر به اختلال در چسبندگی اپیتلیالی میگردد. هدف مطالعه حاضر ارزیابی بیان CD105 و Snail2 در اپیتلیوم دیسپلاستیک و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان بود. مواد و روشها: در این مطالعه

  • مقایسه ایمونوهیستوشیمی بیان cd۱۰۵ و snail۲ در کارسینوم سلول سنگفرشی و اپی‏تلیوم دیسپلاستیک دهان

    مقالهمجله دانشکده دندانپزشکی مشهدصفورا صفورا سیفی، safoura seifi assistant professor, dept of oral & maxillofacial pathology, school of dentistry, babol university of medical sciences, babol, iran.استادیار گروه آسیب شناسی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران. شهریار شهریار شفایی، shahriar shafaee assistant professor, dept of pathology, school of medical, babol university of medical sciences, babol, iran.استادیار گروه آسیب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (babol university of medical sciences) رامین رامین فروغی، ramin foroughi assistant professor, dept of oral & maxillofacial surgery, babol university of medical sciences, babol, iran.استادیار گروه جراحی دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی بابل (babol university of medical sciences) نصرالله نصرالله ساغروانیان

    مقدمه:cd105 یک گلیکوپروتئین غشایی همودیمریک است که در رگ‏سازی جدید نقش دارد. snail2 یک فاکتور رونویسی بوده و منجر به اختلال در چسبندگی اپی‏تلیالی می‏گردد. هدف مطالعه حاضر ارزیابی بیان cd105 و snail2 در اپی‏تلیوم دیسپلاستیک و کارسینوم سلول سنگفرشی دهان بود. مواد و روش‏ها: در این م

  • فراوانی درگیری حاشیه ی پس از جراحی کارسینوم سلول بازال پوست با حاشیه ی ۵ میلی متر

    مقالهپوست و زیباییاکرم انصار، akram ansar department of dermatology, hamedan university of medical sciencesگروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی همدان مریم تمیمی، maryam tamimi department of dermatology, hamedan university of medical sciencesگروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی همدان لیلا موسوی، leyla mousavi department of pathology, hamedan university of medical sciencesگروه آسیب شناسی، دانشگاه علوم پزشکی همدان سعادت ترابیان

    زمینه و هدف: کارسینوم سلول بازال شایع ترین سرطان است. شیوع این تومور طی دهه های اخیر افزایش یافته است. برداشت کامل درمان استاندارد آن است، هرچند که هم چنان احتمال عود براساس خصوصیات بالینی تومور وجود دارد. هدف از این مطالعه بررسی توزیع دموگرافیک و فراوانی آزادبودن بافت شناسی حاشی

  • بررسی بیان پروتئین ۵۳p در اشکال مهاجم و غیرمهاجم کارسینوم سلول بازال

    مقالهمجله علوم پزشکی رازیحبیب انصارین، h ansarin مینا دلیری، m daliri استادیار بیماری های پوست، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی ـ درمانی زاهدان پیروز صالحیان دردشتی، p salehian dardashti

    هدف از این مطالعه مقایسه بیان پروتئین 53p در اشکال مهاجم و غیرمهاجم کارسینوم سلول بازال بوده است. bcc شایع ترین سرطان پوست در سفیدپوستان است که در مردان بیش از زنان دیده می شود. تهاجمی و غیرتهاجمی بودن تومور توسط تعدادی از معیارهای بالینی و آسیب شناسی تعییــن می گــردد. ژن 53p یک