استخراج عصاره پوسته گردو واریته شهمیرزادی و تاثیر حلال و روش استخراج بر فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره حاصله
چکیده
مقدمه: تردید در مورد ایمنی و سلامتی آنتیاکسیدان های سنتزی منجر به علاقه فزایندهای به سمت آنتیاکسیدانهای طبیعی و تحقیق در این زمینه شد. مواد و روشها: در این مطالعه فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره آبی و الکلی پوسته سبز گردو واریته شهمیرزادی حاصل از دو روش استخراج (غرقابی، استخراج مایکروویو) به سه روش نیروی احیاکنندگی، ظرفیت آنتیاکسیدانی کل و مهار رادیکال dpph (2 و 2 دی فنیل 1- پیکرو هیدرازیل) بررسی شد و در نهایت تاثیر آن بر مهار اکسیداسیون روغن سویا با اندازهگیری دو اندیس پراکسید و تیوباربیتوریک اسید ارزیابی شد. ترکیبات فنولی عصارهها با حلال متانول (80%)، اتانول (50%) و آب استخراج و میزان ترکیبات فنولی آنها با روش فولین سیوکالتو اندازهگیری شد. یافتهها: نتایج نشان داد بیشترین مقدار فنول کل مربوط به عصاره متانولی حاصل از استخراج مایکروویو بود. کمترین ec50 در آزمون dpph و نیروی احیاکنندگی مربوط به عصاره اتانولی و در آزمون ظرفیت آنتی اکسیدانی کل مربوط به عصاره متانولی بود که در همه این موارد نتایج بهتر از آنتی اکسیدان سنتزی bha بوده و در آزمون ظرفیت آنتیاکسیدانی کل نتیجه بهتری از bht بدست آمد. همچنین عصارهها توانایی به تاخیر انداختن اکسیداسیون را داشتند. با افزایش غلظت عصاره، فعالیت آنتی اکسیدانی افزایش یافت. غلظت 1000 پی پیام عصارهها به خوبی اکسیداسیون روغن را مهار کرد. نتیجهگیری: با توجه به مطالب ذکر شده می توان پوسته سبز گردو را به عنوان منبع قابل توجهی از ترکیبات آنتیاکسیدانی مطرح نمود و پس از آزمایشات تکمیلی به عنوان یک آنتیاکسیدان طبیعی به روغن خوراکی افزود.