بهینه سازی فرآیند ترکیبی آبگیری اسمزی در فشار کاهش یافته ناپیوسته – خشک کردن با هوای داغ برش های پرتقال با استفاده از روش سطح پاسخ
چکیده
چکیده مقدمه: کاربرد آبگیری اسمزی به عنوان پیشتیمار در فرآیند خشک کردن، در کنار اثرات مثبت آن بر روی فرآیند و همچنین ویژگیهای کیفی فرآورده تولید، بعلت کندی سرعت تبادل جرم و زمانبری آن، با محدودیت روبرو می باشد. یکی از عواملی که میتواند به کاهش این محدودیت کمک نماید، انجام فرآیند در شرایط فشار کاهشیافته ناپیوسته میباشد. اعمال کاهش فشار در ابتدای آبگیری اسمزی، باعث انبساط منافذ محصول و نفوذ بیشتر محلول اسمزی به درون محصول گردیده، که به دلیل افزایش سطح تماس محلول اسمزی و محصول، سرعت تبادل جرم افزایش مییابد. مواد و روشها: در این تحقیق، آبگیری اسمزی تحت فشار کاهشیافته ناپیوسته در ترکیب با خشک کردن با هوای داغ برشهای پرتقال بررسی گردید. اثرات متغیرهای غلظت محلول اسمزی (60-40 درصد وزنی/ وزنی)، دمای محلول (50-30 درجه سلسیوس)، زمان تماس محصول با محلول اسمزی (300-120 دقیقه)، کاهش فشار در ابتدای فرآیند (300-100میلیبار به مدت 15 دقیقه) و دمای خشککردن (70-40 درجه سلسیوس)، بر روی میزان تغییرات رنگ و نسبت خروج آب به نفوذ مواد حلشده، با روش رویه پاسخ مورد بررسی قرار گرفت. بهینه سازی فرآیند با هدف بیشینه کردن نسبت خروج آب به نفوذ مواد حلشده و کمینه کردن میزان تغییرات رنگ انجام گرفت. یافته ها: متغیرهای دمای محلول اسمزی و دمای خشککردن تاثیر معنیداری (در سطح 01/0p≤) را بر میزان تغییرات رنگ و نسبت خروج آب به نفوذ مواد حلشده را برجای میگذارند، به گونهای که با افزایش دما در هر دو مرحله آبگیری اسمزی و خشککردن تکمیلی، میزان تغییرات رنگ در فرآورده نهایی و نسبت خروج آب به نفوذ مواد حلشده افزایش مییابد. نتیجه گیری: شرایط بهینه به دست آمده شامل دمای محلول اسمزی (35 درجه سلسیوس)، غلظت محلول (60 درصد، وزنی/ وزنی)، زمان تماس محصول با محلول اسمزی (180 دقیقه)، دمای خشککردن (5/41 درجه سلسیوس) و فشار(240 میلیبار) میباشد. واژه های کلیدی: آبگیری اسمزی، برشهای پرتقال، بهینه سازی، خلا ناپیوسته، روش رویه پاسخ