مطالعه تاثیر مدیریت منابع انسانی بر اجرای حاکمیت بالینی در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران
چکیده
زمینه و هدف: حاکمیت بالینی، به کارگیری ساز و کارهای حاکمیتی برای انجام درست کار در زمان و مکان مناسب به شیوهای صحیح برای بیماران، در راستای کسب حداکثر نتایج بالینی میباشد. اجرای حاکمیت بالینی به طور قاطع نیازمند مهارتها و تمایلات نیروی کار بهداشت و درمان است. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی رابطه ی مدیریت منابع انسانی با اجرای حاکمیت بالینی و استقرار بهینه ی چارچوب حاکمیت بالینی با ارائه ی راهکارهایی در زمینه مدیریت موثر منابع انسانی در صورت وجود رابطه معنی دار میباشد. روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال 1391 انجام شد. روش نمونه گیری، خوشهای دو مرحلهای است. از بین بیمارستانهای دانشگاههای علوم پزشکی تهران به طور تصادفی سه بیمارستان دکتر شریعتی، امامخمینی(ره) و شهید هاشمینژاد انتخاب شد و در هر بیمارستان به طور تصادفی پرسشنامه بین 30 نفر توزیع گردید که در مجموع حجم نمونه به 90 نفر رسید. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه ی پژوهشگر ساخته و برگه مشاهده بود. دادهها از طریق نرم افزار آماری spss تحلیل شد. یافته ها: حداقل امتیاز حاکمیت بالینی مربوط به بیمارستان امام خمینی(ره) و حداکثر آن مربوط به بیمارستان شهید هاشمی نژاد بود. بین متغیرهای ((آموزش))، ((جذب و به کارگیری)) و ((حقوق و مزایا)) با حاکمیت بالینی رابطه معنی داری دیده شد. نتیجه گیری: باتوجه به رابطه معنیدار میان متغیرهای مدیریت منابع انسانی با اجرای حاکمیت بالینی، سرمایهگذاری بر روی این محور از حاکمیت بالینی به عنوان محوری که موفقیت در سایر محورها را تحت تاثیر قرار میدهد میتواند در استقرار حاکمیت بالینی اثربخش باشد.