مطالعه فراوانی نسبی استافیلوکوکوس اورئوس(sa) و استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین(mrsa) در بین کارکنان اتاق عمل بیمارستان شهید صدوقی یزد

محمدباقر خلیلی، mohammad bagher khalili associate professor, microbiology department, school of medicine, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranدانشیار گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران میترا مشرف، mitra moshref general practitioner, pediatrics department, shahid sadoughi hospital, yazd, iranپزشک عمومی، بخش کودکان، بیمارستان شهید صدوقی یزد، یزد، ایران محمدرضا شریفی، mohammadreza sharifi associate professor, infectious and tropical diseases department, school of medicine, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranدانشیار گروه بیماری های عفونی و گرمسیری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران مریم ساده، maryam sadeh ph.d student of microbiology, microbiology department, school of medicine, shahid sadoughi university of medical sciences, yazd, iranدانشجوی دکتری میکروب شناسی، گروه میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران علیرضا سازمند، alireza sazmand instructor, agriculture department, payame noor university, iranمربی گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، ایران

چکیده

زمینه و هدف: استافیلوکوکوس اورئوس(sa) قادر است تقریباً در تمام بدن ایجاد عفونت نماید. بسیاری از کارکنان و بیماران بستری در بیمارستان­ها حامل این گونه هستند. مطالعه­ی حاضر در جهت تعیین فراوانی نسبی sa و میزان مقاومت آن به متیسیلین(mrsa) صورت گرفت. روش بررسی: از 151 نفر کارکنان اتاق عمل بیمارستان شهید صدوقی یزد، از طریق دو سواب برای ناخن و بینی نمونه برداری شد. نمونه­ها بر روی محیط مانیتول سالت آگار کشت شد و روی کلنی­های sa تعیین حساسیت به متیسیلین با کمک آنتی­بیوگرام انجام پذیرفت. داده­های به دست آمده با استفاده از آزمون مربع کای و تست دقیق فیشر تحلیل شدند. یافته ها: شیوع sa 09/35% بود که به ترتیب در بینی و ناخن 2/19% و 9/15% دیده شد و شیوع mrsa در مجموع 92/11% بود که به ترتیب در بینی و ناخن 3/5% و 6/6% یافت شد. شیوع این باکتری در بینی جراحان بیش­ترین و در بینی کارکنان خدمات کم ترین ­به دست آمد، در ناخن جراحان کم ترین و در ناخن کارکنان خدمات بیش­ترین بود. رابطه­ی معنی داری بین سن، جنس و سابقه­ی کار با شیوع در حاملین وجود نداشت. ولی رابطه­ی معنی­داری بین رسته­ی شغلی و mrsa در بینی و ناخن وجود داشت. کلیه­ی ایزوله­های mrsa به وانکومایسین حساس بودند. نتیجه گیری: با توجه به حساسیت شغلی کارکنان اتاق عمل، غربال­گری جهت تعیین ناقلین سویه­های فوق و اتخاذ روش­های درمان و بعضاً پیشگیرانه و نیز اجتناب از تجویز بی­رویه­ی آنتی­بیوتیک­ها پیشنهاد می­شود.