مقایسه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به پمفیگوس و افراد سالم

عباس درجانی، a darjani dermatology department, razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، گروه پوست عاطفه قنبری، a ghanbari faculty of nursing & midwifery, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، دانشکده پرستاری و مامایی علی صیادی نژاد، a sayadi nejhad dermatology department, razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، گروه پوست جواد گلچای، j golchay dermatology department, razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، گروه پوست شهریار صدراشکوری، sh sadr eshkevari dermatology department, razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، گروه پوست نرگس علیزاده، n alizadeh dermatology department, razi hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranدانشگاه علوم پزشکی گیلان، بیمارستان رازی، گروه پوست آبتین حیدرزاده

چکیده

چکیده مقدمه: پمفیگوس بیماری پوستی تاولی خود ایمن مزمنی است که غالباً افراد میانسال را مبتلا می سازد. این بیماری نیاز به تدابیر درمانی جدی و اغلب بستری مکرر در بیمارستان دارد. با وجود این، در مورد کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در مبتلایان به این بیماری تحقیقات رسمی اندکی انجام شده است. هدف: مقایسه کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به پمفیگوس با افراد سالم مواد و روش ها: در یک مطالعه مقطعی، 76 بیمار مبتلا به پمفیگوس و 86 همراه سالم آنها بررسی و نمونه ها براساس سن و جنس همگن شدند. این مطالعه در درمانگاه پوست بیمارستان رازی شهر رشت انجام شد. پرسشنامه ای که تلفیقی از ترجمه های فارسی دو پرسشنامه sf-36 و کیفیت زندگی سوئدی بود، پس از تعیین روایی و پایایی، برای سنجش کیفیت زندگی مرتبط با سلامت بکار گرفته شد. پرسشنامه ها در حین ارزیابی بیماران در درمانگاه، به آنها و همچنین به همراهان سالمشان (به عنوان گروه شاهد) ارائه شد. همه افراد پرسشنامه ها را تکمیل کردند. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از آمار توصیفی(توزیع فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی(آزمون تی، آزمون کای اسکوئر، دقیق فیشر، آنالیز رگرسیون چند متغیره) تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین نمره های تمام ابعاد کیفیت زندگی مرتبط با سلامت در بیماران مبتلا به پمفیگوس به طور معنی دار کمتر از گروه سالم بود (0001/0>p ): میانگین و انحراف معیار گروه بیمار 81/ 11 ± 38/69 و گروه سالم64/6 ± 43/85 بدست آمد. شغل (01/0>p)، پیری(04/0>p)، بیماری طولانی مدت(008/0>p)، نوع درمان(001/0>p)، نداشتن تحصیلات دانشگاهی(0001/0>p ) و بستری مکرر در بیمارستان(001/0>p) عوامل مؤثر دراین نتیجه بودند.آنالیز رگرسیون چند متغیره نشان داد که میزان تحصیلات (002/0>p)، بستری مکرر(001/0>p) و نوع درمان (001/0>p) بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به پمفیگوس تاثیر قابل ملاحظه دارند. نتیجه گیری: پمفیگوس مسئول تغییر زیاد در کیفیت زندگی مرتبط با سلامت است. بنابراین، در تدابیر درمانی این بیماری باید به تأثیر آن بر حیطه های گوناگون زندگی بیماران توجه کرد. بی تردید، هرکوششی در آگاه کردن مدیران بهداشتی و اقتصادی، می تواند نقش مهمی در حل مشکلات این بیماران داشته باشد.