مقایسه میزوپروستول زیرزبانی و اکسی توسین وریدی در اداره مرحله سوم زایمان

فرشته فرشته فکور، fereshteh fakour assistant professor, department of obstetrics and gynecology, reproductive health research center, faculty of medicine, guilan university of medical sciences, rasht, iran.استادیار گروه زنان و زایمان، مرکز تحقیقات بهداشت و باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران. مریم مریم میرزایی، maryam mirzayi resident of obstetrics and gynecology, reproductive health research center, faculty of medicine, guilan university of medical sciences, rasht, iran.دستیار تخصصی زنان و زایمان، مرکز تحقیقات بهداشت و باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی گیلان (guilan university of medical sciences) محمدرضا محمدرضا نقی پور، mohamad reza naghipour assistant professor, department of epidemiology, reproductive health research center, faculty of medicine, guilan university of medical sciences, rasht, iran.استادیار گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات بهداشت و باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی گیلان (guilan university of medical sciences) حنان حنان ابراهیمی، hannan ebrahimi medical student, reproductive health research center, faculty of medicine, guilan university of medical sciences, rasht, iran.دانشجوی دکترای حرفه ای، مرکز تحقیقات بهداشت و باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی گیلان (guilan university of medical sciences) مهران مهران مهدوی، mehran mahdavi general practitioner, reproductive health research center, faculty of medicine, guilan university of medical sciences, rasht, iran.پزشک عمومی، مرکز تحقیقات بهداشت و باروری، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران.سازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی گیلان (guilan university of medical sciences)

چکیده

مقدمه: خونریزی مرحله سوم زایمان یکی از دلایل مهم و عمده مرگ و میر مادران در سراسر دنیا می باشد. اکسی توسین، درمان اولیه و استاندارد جهت پیشگیری از خونریزی پس از زایمان است اما اخیراً استفاده از میزوپروستول که یک داروی صناعی پروستاگلاندین e1 و یک عامل منقبض کننده رحمی قوی می باشد، رو به افزایش است. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر میزوپروستول زیرزبانی و اکسی توسین وریدی در اداره مرحله سوم زایمان انجام شد. روش­کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور در سال 90-1389 بر روی 200 زن نخست زا در بیمارستان الزهرا (س) رشت انجام شد. افراد در دو گروه 100 نفره قرار گرفتند. یک گروه تحت درمان با 20 واحد اکسی توسین وریدی و دو تا قرص زیر زبانی به عنوان دارونما گروه دیگر تحت درمان با 400 میکروگرم میزوپروستول زیرزبانی و 4 سی سی نرمال سالین به عنوان دارو نما قرار گرفتند. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری spss (نسخه 17) و آزمون های کای دو و تی مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته­ها: میانگین سنی زنان باردار 7/4±22 سال بود. میانگین خونریزی پس از زایمان در کیسه پلاستیکی زیر بیمار و طول مرحله سوم زایمان در گروه اکسی توسین به طور معناداری بیشتر از گروه میزوپروستول بود (05/0>p). در بررسی عوارض داروها، میزان عارضه دارویی میزوپروستول به طور معناداری بیشتر بود (005/0=p) اما کاهش میزان هموگلوبین پس از زایمان در دو گروه تفاوت معناداری نداشت (06/0=p). نتیجه­گیری: میزوپروستول زیرزبانی در کنترل خونریزی نسبت به اکسی توسین وریدی بهتر عمل می کند، از این رو پیشنهاد می شود از میزوپروستول به صورت زیرزبانی جهت کاهش خونریزی پس از زایمان استفاده شود.