مقایسه سنتومترین عضلانی و اکسیتوسین وریدی در اداره مرحله سوم زایمان
چکیده
چکیده زمینه: خونریزی زایمانی یکی از علل عمده مرگ و میر مادران است و اولین قدم در کاهش میزان خونریزی مرحله سوم زایمان استفاده از داروهای یوتروتونیک است. هدف: مطالعه به منظور مقایسه کارایی و عوارض اکسیتوسین وریدی و سنتومترین عضلانی در اداره مرحله سوم زایمان انجام شد. مواد و روشها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور که در سال 1384 در بیمارستان کوثر قزوین انجام شد، 800 زن که حاملگی تکقلو و زایمان واژینال داشتند در دو گروه قرار گرفتند. گروه اول 1 میلیلیتر سنتومترین عضلانی و گروه دوم 10 واحد اکسیتوسین وریدی پس از خروج شانه قدامی جنین دریافت کردند. سطح هموگلوبین قبل و 24 ساعت پس از زایمان اندازه گیری شد. مدت زمان مرحله سوم زایمان، نیاز به تکرار داروی یوتروتونیک، نیاز به خروج دستی جفت و عوارض جانبی نامطلوب مادری شامل تهوع، استفراغ، سردرد، افزایش فشار خون در هر دو گروه ثبت و دادهها با آزمون آماری مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند. یافتهها: میانگین اُفت هموگلوبین در گروه اکسیتوسین 54/2±7/3 درصد و در گروه سنتومترین 49/2±6/3 درصد بود که این اختلاف از نظر آماری معنیدار نبود. از لحاظ نیاز به تزریق مجدد داروی یوتروتونیک، مدت زمان مرحله سوم زایمان، نیاز به خروج دستی جفت و نیز عوارض جانبی مادری، تفاوت آماری معنیداری بین دو گروه مشاهده نشد. نتیجهگیری: اکسیتوسین وریدی و سنتومترین عضلانی به یک اندازه در پیشگیری از خونریزی مرحله سوم زایمان مؤثر است و عوارض جانبی نامطلوب نیز تفاوت بالینی چشمگیری ندارد.