مقایسه اثربخشی داروی پالنسترون با اندانسترون در پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از اعمال جراحی در بیهوشی عمومی: یک مطالعه متاآنالیز و مرور سیستماتیک
چکیده
زمینه و هدف: تهوع و استفراغ یکی از عوارض ناخوشایند پس از اعمال جراحی است، که در بیشتر از 30% بیماران رخ میدهد. از آنجا که داروهای آنتاگونیست سروتونین کاربرد وسیعی در پیشگیری از بروز تهوع و استفراغ بعد از عمل دارند، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی دو داروی این گروه یعنی اندانسترون و پالنسترون انجام شد. مواد و روشها: مطالعه حاضر یک مرور نظاممند بههمراه متاآنالیز میباشد. جستجو در پایگاههای مرور کاکرین، پاب مد، کلینیکال کی، سی آر دی بهروی مقالات کارآزمایی بالینی تصادفی که دو داروی پالنسترون و اندانسترون را از نظر بروز تهوع و بروز استفراغ در بیماران تحت اعمال جراحی با بیهوشی عمومی مورد مقایسه قرار داده بودند، انجام گرفت و در انتها، 8 مطالعه وارد متاآنالیز شد. در برآورد خطر کلی، خطر نسبی محاسبه و جهت تحلیل داده ها، از نرم افزار آماری stata13 استفاده شد. یافته ها: تعداد نمونهها در تمامی مقالات 739 بیمار بود، که بررسی بروز تهوع و استفراغ تا 24 ساعت پس از عمل در حالت اثرات ثابت بر روی 389 نفرانجام گرفت. تحلیل نتایج بین 0 تا 24 ساعت نشان داد که پالنسترون موجب کاهش50% بروز تهوع و کاهش 79% بروز استفراغ نسبت به اندانسترون میشود(001/0=p). نتیجه گیری: تحلیل نتایج مربوط به اثربخشی داروی پالنسترون و اندانسترون در 24 ساعت پس از اعمال جراحی با دوز 075/0 میلیگرم پالنسترون در برابر 4 میلیگرم اندانسترون نشان داد که پالنسترون اثربخشی بیشتری در کاهش بروز تهوع و بروز استفراغ در بیماران نسبت به اندانسترون دارد.