مقایسه اثرات دکسمدتومیدین و رمی فنتانیل بر میزان سرعت خروج از ریکاوری در بیماران تحت جراحی فیوژن خلفی ستون فقرات
مه زاد علیمیان، mahzad alimyan iran university of medical sciences, rasoul e akram hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان رسول اکرم (ص)، تهران، ایران. بهروز زمان، behrooz zaman iran university of medical sciences, rasoul e akram hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان رسول اکرم (ص)، تهران، ایران. محمود رضا محقق، mohammad reza mohaghegh iran university of medical sciences, hashemi nejad hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان هاشمی نژاد، تهران، ایران. علیرضا خلد برین، ali reza kholdebarin iran university of medical sciences, rasoul e akram hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان فیروز گر، تهران، ایران. آرش پور بخشنده، arash pourbakhshandeh iran university of medical sciences, rasoul e akram hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی ایران، بیمارستان رسول اکرم (ص)، تهران، ایران. الهه کاظم توری، elahe kazemtori shahid beheshti university of medical sciences, rasoul e akram hospital, tehran, iran.دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
چکیده
زمینه و هدف: دکسمدتومیدین به عنوان یک آگونیست آلفا- 2 با اثرسمپاتولیتیک مرکزی، یک بیهوش کننده قوی و ضددرد است که می تواند سبب پایداری وضعیت همودینامیک شود ولی با توجه به اثر بیهو ش کنندگی آن امکان تاخیر در زمان ریکاوری در تجویز انفوزیون آن ناشناخته است. هدف از مطالعه حاضر بررسی تجویز وریدی دکسمدتومیدین بر ریکاوری بیماران تحت جراحی فیوژن خلفی ستون فقرات است. مواد و رو شها: در این مطالعه بیماران 40 بیمار به صورت تصادفی در دو گروه رمی فنتانیل) r( و دکسمدتومیدین) d( قرار گرفتند. جهت پره مدیکاسیون در گروه رمی فنتانیل 2 میکروگرم بر کیلوگرم فنتانیل و 1 میکروگرم بر کیلوگرم رمی فنتانیل ودر گروه دکسمدتومیدین 2 میکروگرم بر کیلوگرم فنتانیل و 1/ 0 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین طی 10 دقیقه قبل از القای بیهوشی تجویز شد. پس از القای بیهوشی در هر دو گروه با پروپوفول ب همیزان 2 میلی گرم بر کیلوگرم و سیس آتراکوریم ب همیزان 2/ 0 میلی گرم بر کیلوگرم، جهت نگهداری بیهوشی در گروه رمی فنتانیل از رمی فنتانیل ب همیزان 1/ 0 میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه ودر گروه دکسمدتومیدین از دکسمدتومیدین به میزان 1/ 0 میکروگرم بر کیلوگرم در ساعت همراه با پروپوفول ب همیزان 100 میکروگرم بر کیلوگرم در دقیقه و سیس آتراکوریم استفاده شد. ریکاوری بیماران پس از بیهوشی با استفاده از معیارهای آلدرت در زمان خروج لوله تراشه و سپس هر 10 دقیقه تا 30 دقیقه و تا رسیدن به امتیاز لازم جهت ترخیص از ریکاوری بررسی شد. یافت هها: تفاوت معن یداری در متغیرهای همودینامیک و روند تغ ییرات نمره معیار آلدرت بین دو گروه وجود نداشت. نمره آلدرت در گروه رمی فنتانیل بلافاصله پس از ورود به ریکاوری و 10 دقیقه بعد از آن به صورت معنی داری بیش از گروه دکسمدتومیدین بود ) 05 / p>0 (. تاخیر معنی داری در ریکاوری بیماران گروه d وجود نداشت. میزان مصرف داروی بیهوشی و ضد درد بعد از جراحی در گروه دکسمدتومیدین کمتر بود ولی این تفاوت معنی دار نبود. نتیجه گیری: دکسمدتومیدین در مقایسه با رمی فنتانیل سبب پایداری وضعیت همودینامیک بیماران تحت بیهوشی عمومی بدون تاخیر در زمان ریکاوری شده و می تواند به عنوان یک گزینه مناسب به جای اوپیوئیدها مطرح شود
Background and purpose: Colonoscopy is an invasive short-lasting procedure causes the patient's considerable pain, discomfort and anxiety. Therefore, various types of sedation and analgesia techniques have been used during the procedure. The aim of this study was to compare the q
مقالهبیهوشی و دردبیژن یزدی، bijan yazdi assistant professor of anesthesiologist, arak university of medical sciences, arakاستادیار، متخصص بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک محمد خلیلی، mohammad khalili assistant professor of anesthesiologist, arak university of medical sciences, arakاستادیار، متخصص بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک هوشنگ طالبی، houshang talebi assistant professor of anesthesiologist, arak university of medical sciences, arakاستادیار، متخصص بیهوشی، دانشگاه علوم پزشکی اراک علیرضا فتوت
زمینه و هدف: به دلیل ا همیت ثبات همودینامیک در بیهوشی، بکارگیری تکنیکها و داروهایی با حداقل این تغییرات، از اهداف بوده است. کاربرد وسیع پروپوفول در ایجاد آرامبخشی در جراحی آب مروارید موجب شد تا تأثیر استفاده همزمان از کتامین، که اثر تحریکی سمپاتیک دارد، را با آن بررسی نماییم.موا
مقدمه: زمینه و هدف: پیش داروها جزو مداخالت جدایی ناپذیر بیهوشی عمومی می‌باشندکه دارای عوارض هم هستند. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه اثرات همودینامیک دکسمتومدین و میدازوالم به عنوان پیش دارو به هنگام القا بیهوشی و لرز بعد از عمل در بیماران کاندید اعمال جراحی انتخابی اندام فوقانی
Introduction: According to the importance of hemodynamic stability during anesthesia, usage of drugs and technics which change the hemodynamic in a minimum rate has become one of the most important purposes.Widely spread usage of propofol for sedation in cataract surgery made us
Aim and Background: The alpha-2 agonist dexmedetomidine, a potent sedative and analgesic by its central sympatholytic action, promotes hemodynamic stability. However it is unknown whether the recovery from anesthesia would be delayed with continuous infusion of dexmedetomidine be
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی کردستانمحمد رضا فاضل، mohammad reza fazel anesthesiology dept., kashan university of medical sciences, kashan, iranگروه بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران زهرا فرقانی، zahra forghani anesthesiology dept., kashan university of medical sciences, kashan, iranگروه بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران سید محمد رضا رضوی زاده، seyed mohammad reza razavizadeh anesthesiology dept., kashan university of medical sciences, kashan, iranگروه بیهوشی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران صلاح ذبیحی
زمینه و هدف: این مطالعه به منظور مقایسه اثرات پروپوفول و رمی فنتانیل بر درد و همودینامیک بیماران طی جراحی کاتاراکت به روش فیکوامولسیفیکاسیون تحت بی حسی سطحی انجام شد. روش بررسی: بعد از تایید کمیته اخلاق دانشگاه، در یک مطالعه کار آزمایی بالینی دوسوکور 100 بیمار کاندید فیکوامولسیفی