اثر سطوح مختلف پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae در رشد، بقا، بازماندگی و شاخص های خونی قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss)
چکیده
این پژوهش به منظور ارزیابی تأثیر پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae به اختصار (ycw) در شاخص های رشد، تغذیه، درصد بازماندگی، شاخص های خونی قزل آلای رنگین کمان (oncorhynchus mykiss) بررسی شد. تعداد 600 قطعه قزل آلا با وزن متوسط (1±20) گرم به 4 تیمار و 3 تکرار (در هر تکرار 50 قطعه ماهی) تقسیم شدند. تیمارهای 1،2، 3 و 4 به ترتیب با جیره های حاوی 0، 5/0، 5/1 و 5/2 گرم پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae به مدت 60 روز تغذیه شدند. نتایج نشان داد وزن بدن قزل آلای رنگین کمان در تیمار شاهد (تیمار 1)، تیمار 2، تیمار 3 و تیمار 4 به ترتیب 35/0±70/48،30/0±60/50،20/0±40/52،15/0±30/52 گرم بود. بالاترین میزان وزن بدن در دورة 60 روز پرورش در تیمار 3 مشاهده شد که نسبت به تیمار شاهد دارای اختلاف معنی دار بود، اما با تیمار 5/2 گرم اختلاف معنی دار نداشت (05/ 0p>). طول بدن قزل آلای رنگین کمان در تیمار شاهد (تیمار 1)، تیمار 2، تیمار 3 و تیمار 4 به ترتیب 05/0±1/16،03/0±4/16، 03/0±8/16، 05/0±7/16 سانتی متر بود. به طوری که در دورة پرورش مقادیر مختلف 5/0، 5/1 و 5/2 گرم پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae اختلاف معنی داری بین تیمار شاهد و تیمارهای 5/0، 5/1 و 5/2 گرم در کیلوگرم جیرة غذایی تأثیری در طول ماهیان پرورشی مشاهده شد (05/0p). افزودن پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae به جیرة غذایی ماهیان انگشت قد قزل آلای رنگین کمان تأثیری در افزایش درصد بازماندگی نداشته است. در این تحقیق پربیوتیک دیوارة سلولی مخمر saccharomyces cerevisiae با این که در تعداد فاکتورهای خونی شامل گلبول های قرمز (rbc) و هماتوکریت (hct) تأثیر نداشت (05/0p>)، ولی در میزان هموگلوبین و اندیس های گلبولی نمونه های قزل آلای رنگین کمان در تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی داری مشاهده شد (05/0p