تحلیل آسیب پذیری بافت شهری در برابر زلزله (منطقه مورد مطالعه: منطقه دو شهرداری تهران)
چکیده
علیرغم توسعة نظامهای اجتماعی- اقتصادی و شهرنشینی، انسانها بهطور فزاینده از اثرات زیانبار بلایای طبیعی رنج میبرند. زلزله یکی از مهم ترین مخاطرات طبیعی است که به دلیل خرابی ساختمانها و زیرساختهای شهری، خسارات فراوانی را به اموال و داراییها، در نواحی شهری و اطراف آن وارد می آورد. از این رو نواحی آسیبپذیر شهرها، از جمله مناطقی هستند که می توان با شناخت، پهنهبندی و سیاستگذاری درست، آثار منفی بلایا را در آن ها کاهش داد. این پژوهش در دو بخش توصیفی– تحلیلی صورت گرفته است. در بخش توصیفی، با استفاده از مطالعات کتابخانهای - اسنادی، معیارهای متناسب با هدف تحقیق، انتخاب و سپس دادههای توصیفی جمعآوری شدند. شاخص ها در سه بخش کالبدی، اجتماعی و محیطی قرار می گیرند و برای هریک از شاخصها معیارهایی در نظر گرفته شده است. پس از بررسی، در مجموع، یازده معیار انتخاب گردید. در بخش تحلیلی، مدلهایی که در پژوهش حاضر برای تعیین آسیبپذیری منطقه در برابر زلزله استفاده شده، مدل anp و عملگر fuzzy هستند. پس از بهدستآوردن وزن هریک از معیارهای تعیین شده از طریق مدل anp، از تکنیک fuzzy برای تلفیق لایههای مورد نظر، استفاده شده است. نتایج، حاکی از آن است که بافت شهری منطقة 2 شهرداری تهران بهمیزان متوسط و بالایی آسیب پذیر است و این میزان در مناطق شرقی و جنوبی، با توجه به نتایج حاصل از تکنیک فازی بیشتر است.