نقش واسطهای مشکلات بین شخصی در رابطه بین آسیب های دلبستگی و نشانه های اضطراب
چکیده
شناخت متغیرهای تأثیرگذار بر پدیدایی نشانههای اضطرابی از نظر بالینی اهمیت ویژه دارد. آگاهی از نحوه عملکرد این متغیرها درحوزه پیشگیری و درمان اختلالهای روانشناختی، بسیار مهم و مؤثر است. این پژوهش با هدف تعیین نقش واسطهای مشکلات بین شخصی در رابطه بین آسیبهای دلبستگی و نشانههای اضطرابی انجام شد. از 379 شرکتکننده در پژوهش (181 دختر، 198 پسر) خواسته شد که سیاهه دلبستگی بزرگسال (aai؛ بشارت، 1392، 2011)، سیاهه مشکلات بین شخصی (iip؛ هرویتز، روزنبرگ، بایر، اورنو و ویلاسنور، 1988) و مقیاس افسردگی، اضطراب و تنیدگی (dass؛ لاویباند و لاویباند، 1995) را تکمیل کنند. نتایج نشان دادند مدل فرضی پژوهش با دادههای مشاهدهشده، برازش مطلوب دارد. همبستگی بین آسیبهای دلبستگی، مشکلات بین شخصی و نشانههای اضطرابی مثبت و معنادار بود و نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشاندهنده تأثیرگذاری آسیبهای دلبستگی بر پدیدایی نشانههای اضطراب از طریق مشکلات بین شخصی بود. براساس یافتههای پژوهش حاضر می توان نتیجه گرفت رابطه بین سبکهای دلبستگی ناایمن و نشانههای اضطرابی یک رابطه خطی ساده نیست. سبک های دلبستگی ناایمن تا حدودی از طریق مشکلات بین شخصی نشانههای اضطرابی را تحت تأثیر قرار میدهند. توجه به این مشکلات به منظور پیشگیری از اختلالهای اضطرابی و ارتقای سطح سلامت روانی جامعه اهمیت دارد.