تحلیلی بر مکان یابی شهرک های صنعتی در شهرستان تبریز با بهره گیری از مدل های تصمیم گیری چند معیاره
چکیده
امروزه مکانیابی مناسب کاربریها در راستای تحقق اهداف توسعه، یکی از ضرورتهای برنامهریزی در سطوح ملی و منطقهای میباشد. بر این اساس مکانیابی محل مناسب برای استقرار صنایع میتواند علاوه بر فواید اقتصادی، اثرات ناهنجاری بر محیط را تقلیل و کاهش دهد. لذا هدف این پژوهش تعیین معیارهای مؤثر بر مکانیابی شهرکهای صنعتی در تبریز با توجه به شاخصهای توسعه پایدار می باشد. روش تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است و پس از جمعآوری اطلاعـات مـورد نیـاز بـا اسـتفاده از مدلهای تصمیمگیری چند معیاره (تاپسیس، ویکور، الکترا و saw) طبقهبندی و ارزشگذاری متغیرها و لایههای اطلاعاتی و با اتخاذ 10 شاخص طبیعی، جغرافیایی، زیست محیطی و زیربنایی به پهنهبندی اراضی شهرستان تبریز جهت تعیین مکان مناسب برای استقرا شهرک صنعتی اقدام گردید. طبق مطالعات انجام یافته و اعمال وزن های حاصل از مدل تحلیل سلسلهمراتبی و نرمافزار gis این نتیجه حاصل میشود که عوامل زمین لرزه، توپوگرافی و آلودگی بیشترین نقش را در مکانیابی صنعتی در شهرستان به عهده دارند. از طرف دیگر پهنه های شرقی تبریز برای مکانیابی شهرک صنعتی مناسب و در مقابل پهنه های شمالی و جنوبی شهرستان که به مناطق مرتفع و کوهستان ها نزدیک می باشند، برای مکان یابی شهرک صنعتی نامناسب می باشند. به بیان دقیق تر، از 224045 هکتار کل اراضی شهرستان، 100957 هکتار معادل 45 درصد، پهنه چهارم جهت احداث شهرک صنعتی کاملاً مناسب و پهنه سوم جهت احداث شهرک صنعتی در منطقه مورد مطالعه کاملاً نامناسب میباشد.