تحلیل سندبادنامه از دیدگاه روان شناسی یونگ
چکیده
ناخودآگاه جمعی از برجستهترین اکتشافات یونگ در حیطۀ ناخودآگاهی روان آدمی است که میان تمامی اقوام و ملل و مذاهب، مشترک و دارای محتویاتی یکسان است. از برجستهترین محتویات ناخودآگاه جمعی «فرایند فردیتِ روانی» است که به موجب تحقیقات گستردۀ یونگ، از یکسو در خواب ها و رؤیاهای شبانه متجلی میشود و در جامۀ نمادهای مختلف، راه فردیت و کمال روانی را به فرد مینمایاند و از سوی دیگر، درون مایۀ سمبلیک بسیاری از اساطیر و افسانهها را به خود اختصاص میدهد. سندبادنامه از جمله آثاری است که در آن فرایند فردیت روانی، نمودی برجسته یافته است. این اثر، روایتگرِ به فردیت رسیدن شاهزادهای است که به دعا از خداوند خواسته شده است. همچنین حاوی برجستهترین کهنالگوهایی است که نقشی اساسی در روند به فردیت رسیدن شخصیت اصلی داستان ایفا میکنند؛ کهنالگوهایی چون پیر دانا، مادر مثالی، سایه، آنیما و نفس. این داستان عرصۀ جدال نمادین و دیرین نیروهای خیر و شر است که در نهایت با برتری نیروهای خیر، گره داستان گشوده می شود.