نقش باورهای فراشناخت در پیش بینی میزان اضطراب و شدت لکنت افراد دارای لکنت

حسین رضایی، hossein rezai musculoskeletal rehabilitation research center, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iran1- دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، مرکز تحقیقات توان بخشی عضلانی- اسکلتی محمد تقی محسنی، mohammad taghi mohseni dept. of occupational therapy, faculty of rehabilitation, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran2- دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی، دانشکده توان بخشی، گروه آموزشی کاردرمانی یاسر رضاپور میرصالح، yasser rezapour mirsaleh dept. of counseling, faculty of psychology and educational sciences, ardakan university, ardakan, iran3- دانشگاه اردکان، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، گروه آموزشی مشاوره علی سعدالهی، ali sadollahi dept. of speech therapy, faculty of rehabilitation, semnan university of medical sciences, semnan, iran4- دانشگاه علوم پزشکی سمنان، دانشکده توان بخشی، گروه آموزشی گفتاردرمانی راهب قربانی، raheb ghorbani research center of physiology, and social determinants of health, department of community medicine, faculty of medicine, semnan university of medical sciences, semnan, iran5- دانشگاه علوم پزشکی سمنان، مرکز تحقیقات فیزیولوژی و عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، گروه پزشکی اجتماعی

چکیده

سابقه و هدف: لکنت اختلالی پیچیده است که بر کارکردهای شغلی، اجتماعی، تحصیلی و عاطفی افراد دارای این اختلال تاثیر می گذارد. یکی از عوامل روان شناختی که بر روی لکنت تأثیر منفی دارد، اضطراب است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش باورهای فراشناخت در پیش بینی اضطراب و شدت لکنت در افراد لکنتی بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی-مقطعی از طریق نمونه گیری در دسترس، 61 فرد لکنتی و 61 فرد سالم غیر لکنتی که از نظر سن و جنس با افراد لکنتی همسان بودند، انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسش نامه باورهای فراشناختی (mcq-30)، مقیاس افسردگی، اضطراب و استرس (dass-21) و مقیاس سنجش شدت لکنت (ssi3) استفاده شد. یافته ها: نتایج آزمون t مستقل نشان داد که میانگین شدت اضطراب در افراد لکنتی به طور معنی داری بالاتر از افراد غیر لکنتی بود (001/0>p). نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که در مجموع باورهای فراشناخت قادر به پیش بینی 48 درصد از واریانس اضطراب در افراد لکنتی بودند و از بین آن ها باورهای منفی مرتبط با کنترل ناپذیری و خطر و باورهای مثبت بر خودآگاهی شناختی نقش بیش تری در پیش بینی اضطراب افراد لکنتی دارند. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که باورهای فراشناخت افراد لکنتی می تواند عامل مهمی در تعیین شدت اضطراب آن ها باشد. پیشنهاد می شود درمانگران برای کاهش اضطراب افراد لکنتی، باورهای فراشناختی منفی این افراد را شناسایی و اصلاح کنند