ارتباط رفتار مربیگری با جو اخلاقی تیمی در ورزشکاران تیمی لیگ برتر
چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی ارتباط رفتار مربیگری با جو اخلاقی تیمی در ورزشکاران تیمی لیگ برتر است. جامعۀ آماری پژوهش، شامل ورزشکاران زن و مرد در رشته های، والیبال، بسکتبال، هندبال و فوتبال به تعداد 1395 نفر است که با استفاده از فرمول کوکران 300 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. توزیع پرسشنامه به صورت تصادفی است و برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های اطلاعات فردی، پرسشنامۀ رفتار مربیگری (مارتین و بارنز، 1999) و پرسشنامۀ جو اخلاقی (ویکتور کالن،1993) استفاده شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون های آماری کولموگروف اسمیرنوف، آزمون u من ویتنی، آزمون اسپیرمن و آزمون رگرسیون چندمتغیره و از نرمافزار spss نسخۀ 20 استفاده شد. پایایی ابزار تحقیق پس از یک مطالعۀ مقدماتی و با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (پرسشنامۀ جو اخلاقی 0/78 = α و پرسشنامۀ رفتار مربیگری 0/76=α) به دست آمد. نتایج نشان داد که بین رفتار مربیگری (رفتار واکنشی مثبت، رفتار واکنشی منفی، رفتار طبیعی) و جو اخلاقی رابطۀ معنادار وجود دارد. بین رفتارهای مربیگری در بین مردان و زنان ورزشکار اختلاف معناداری وجود ندارد، ولی در بین جو اخلاقی در بین مردان و زنان ورزشکار اختلاف معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج تحقیق، به نظر میرسد توجه مربیان به رفتار های واکنشی مثبت و طبیعی در برخورد با ورزشکاران اهمیت ویژه ای دارد.