جداسازی و تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سالمونلا تیفی موریوم
چکیده
اهداف. سالمونلوز در زمره مهمترین بیماریهای منتقلشونده از طریق غذا محسوب میشود. بروز مقاومت آنتیبیوتیکی هماکنون به مشکلی رو به گسترش در میان گونههای سالمونلا تبدیل شده و معضلات بهداشتی و پزشکی رو به افزایشی را در کنترل و درمان عفونتهای حاصل از این باکتری بهوجود آورده است. هدف از انجام این مطالعه جداسازی و تعیین الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی در میان سویههای بالینی سالمونلا انتریکا زیرگونه انتریکا سرووار تیفیموریوم بود. روشها. سویههای سالمونلا از بیمارستانهای مختلف شهر تهران از اردیبهشت 1386 تا خرداد 1387 جداسازی و مورد مطالعه قرار گرفتند. حساسیت و مقاومت آنتیبیوتیکی سویههای جداشده به 8 آنتیبیوتیک مطابق با روش استاندارد توصیه شده از طرف جدول استاندارد clsi تعیین شد. یافتهها. از مجموع کل سرووارهای جداشده، 21 ایزوله (2/15%)، مربوط به سالمونلا انتریکا زیرگونه انتریکا سرووار تیفیموریوم بودند. از این تعداد، 14 ایزوله (6/66%) مقاوم به کلرامفنیکل، 12 ایزوله (1/57%) مقاوم به آمپیسیلین، 5 ایزوله (8/23%) مقاوم به کوتریموکسازول، 3 ایزوله (3/14%) مقاوم به نئومایسین و 2 ایزوله (5/9%) مقاوم به نالیدیکسیکاسید بودند. هیچکدام از ایزولهها نسبت به سیپروفلوکساسین، سفتریاکسون و جنتامایسین مقاومتی نشان ندادند. نتیجهگیری. سالمونلا تیفیموریوم بهعنوان یکی از سرووارهای غیرتیفوئیدی نسبتاً شایع در بیماران قابل جداسازی است. آنتیبیوتیکهای سیپروفلوکساسین، سفتریاکسون و جنتامایسین در صورت داشتن اندیکاسیون مصرف، کارآیی مناسبی در مهار رشد این سرووار دارند.