مقاله

بررسی اثرات آمیگدالین بر ساختار بافتی کلیه موش سفید کوچک آزمایشگاهی

فرزاد رجایی، farzad rajaei qazvin university of medical sciencesمرکز تحقیقات سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی قزوین رضا محمودی، reza mahmoudi yasouj university of medical sciencesمرکز تحقیقات سلولی و ملکولی دانشگاه علوم پزشکی یاسوجسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences) محمد رضا ساروخانی، mohammad reza sarookhani qazvin university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی قزوینسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی یاسوج (yasouj university of medical sciences)سازمان های دیگر: مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی محمد ریاستی، mohammad riasati qazvin university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی قزوینسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی قزوین (qazvin university of medical sciences)

چکیده

زمینه و هدف: آمیگدالین با نام تجاری لیترایل یک گلوکوزید سیانوژن با فعالیت ضد سرطانی می­باشد که سمیت آن بر بافت­ها، مورد بحث می­باشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات هیستولوژیک آمیگدالین بر کلیه موش سوری بود. روش بررسی: 32 سر موش سفید آزمایشگاهی نر بالغ به 4 گروه کنترل، آمیگدالین 10، 25 و 50 میلی­گرم بر کیلوگرم، تقسیم شدند. به موش­های گروه تجربی، به مدت 30 روز، آمیگدالین با غلظت­های مورد نظر و به موش­های گروه کنترل سالین نرمال تزریق گردید. سه روز بعد از آخرین تزریق، پس از بیهوش نمودن حیوانات و باز نمودن شکم، کلیه ها از بدن حیوانات خارج و توزین شدند. پس از رنگ­آمیزی با هماتوکسیلین و ائوزین، لام­های میکروسکوپی تهیه شدند. تعداد و اندازه گلومرول­های کلیوی، قطر لوله­های پروکسیمال و دیستال در گروه های مورد مطالعه با استفاده از نرم افزار image tool تعیین گردیدند. یافته‏ها: نتایج مطالعه حاضر هیچ­گونه تغییر معنی­داری در تعداد و اندازه جسمک­های کلیوی ، قطر لوله­های پروکسیمال و دیستال و حتی وزن کلیه در گروه های مورد مطالعه نشان نداد. نتیجه‏گیری: مطالعه­ی حاضر نشان داد که آمیگدالین با غلظت­های 10، 25 و 50 میلی گرم بر کیلوگرم وزن، نمی­تواند تغییرات معنی­داری را در ساختمان بافت شناسی کلیه ایجاد نماید.

اسناد مشابه