تأثیر تیمار پس از برداشت اسید سالیسیلیک بر فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز، تشکیل لیگنین و کنترل عارضۀ خمیدگی ساقۀ گلدهندۀ ژربرا
چکیده
مهم ترین عارضۀ پس از برداشت ژربرا، خمیدگی ساقه در ناحیۀ زیر گلآذین است. پدیدۀ تشکیل لیگنین یکی از فرضیههای مهم مطالعه شده و دلایل خمیدگی ساقۀ ژربراست. بهمنظور مطالعۀ تأثیر اسید سالیسیلیک بر فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز به منزلۀ مهم ترین آنزیم دخیل در چرخۀ فنیلپروپانوییدها و در نتیجه تشکیل لیگنین و کنترل عارضۀ خمیدگی ساقه، آزمایشی با استفاده از سطوح مختلف اسید سالیسیلیک (mm 1 و 75/0، 5/0، 25/0، 0) در دو رقم ژربرای حساس (ecco) و مقاوم (double dutch) به خمیدگی براساس آزمایش فاکتوریل بر پایۀ طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج آزمایش بیانگر تأثیر معنادار رقم، هورمون و اثر متقابل رقم و اسید سالیسیلیک بر پایداری غشای سلولی، درصد خمیدگی، فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز و تشکیل لیگنین بود. با توجه به نتایج آزمایش ارتباط مستقیم و منفی بین میزان فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز و درجۀ خمیدگی ساقه وجود داشت. بر همین اساس رقم double dutch با درجۀ خمیدگی کمتر، فعالیت آنزیمی دو برابری نسبت به رقم ecco با درجۀ خمیدگی بیشتر، نشان داد. همچنین اسید سالیسیلیک بسته به غلظت و رقم تأثیر معناداری بر فعالیت آنزیم فنیل‌آلانین آمونیالیاز، تشکیل لیگنین و در نتیجه عارضۀ خمیدگی ساقه نشان داد. بهطوریکه بیشترین فعالیت آنزیمی در ارقام double dutch و ecco به ترتیب در غلظتهای 5/0 و 25/0 میلیمولار حاصل شد. بهطور کلی، نتایج آزمایش بیانگر تأثیر مثبت اسید سالیسیلیک به ویژه در غلظتهای پایین بر لیگنین ساقۀ گلدهنده و عارضۀ خمیدگی ساقۀ ارقام بررسی شده ژربرا بود.