مقاله

بررسی سطح سرمی فاکتور رشد شبه انسولین نوع یک (igf-i) و لپتین در بیماران دیابتی و مقایسه آن با افراد سالم

چکیده

دیابت، شایع ترین بیماری متابولیک در انسان است. در اکثریت افراد مبتلا به دیابت نوع دو، افزایش وزن و چاقی از موارد جدی تهدید کننده سلامتی به شمار می روند. عوامل مختلف درون ریز شناخته شده‏ای در توازن میان وزن و ترکیب بدن نقش تنظیمی ایفاء می‏نمایند. لپتین و سیستم فاکتور رشد شبه انسولین نوع یک (igf-i) از جمله این موارد هستند. در این تحقیق ارتباط لپتین و igf-i در بیماران دیابتی نوع 2 با نمایه توده بدن (bmi) بالا و افراد سالم مطالعه گردید.روش ها: این مطالعه مورد-شاهدی مقطعی بر روی سی و هشت بیمار دیابتی نوع دو (20 مرد و 18 زن با میانگین سنی 22/49 سال) انجام گردید. گروه شاهد شامل چهل و شش فرد سالم (16 مرد و 30 زن با میانگین سنی 52/49 سال) بود. سطوح قند پلاسمای ناشتا (fpg) با استفاده از روش گلوکز اکسیداز، hba1c با استفاده از روشhplc سیستم hb gold analyzer، لپتین، i-igf ، igfbp-3 و انسولین به روش آنزیم ایمنواسی اندازه‏گیری شدند. از آزمون t مزدوج جهت مقایسه میانگین های کمی بین دو گروه مورد و شاهد استفاده گردید. معنی دار بودن آماری برای سطح05/0 ‍p< دو دنباله در نظر گرفته شد.یافته ها: در بیماران دیابتی نوع 2 و گروه شاهد از نظر نمایه توده بدن (bmi) و سن اختلاف معنی داری وجود نداشت. میانگین سطح سرمی لپتین، igf-i، fpg و hba1c در بیماران بطور معنی داری بالاتر از افراد شاهد بود(05/0p<). همچنین در هر دو گروه مورد و شاهد، میانگین غلظت سرمی لپتین در مردان بطور معنی داری پایین‏تر از زنان بود. (05/0p<). بین میانگین غلظت igf-i با igfbp-3، لپتین با انسولین ،igf-i با سن و نمایه توده بدن با fpg همبستگی معنی داری ملاحظه گردید(05/0p<). نتیجه گیری: با توجه به یافته های این مطالعه شاید بتوان پیشنهاد کرد که لپتین و igf-i در تنظیم وزن و ترکیب بدن و همچنین در ایجاد اختلالات متابولیکی مختلف در بیماران دیابتی مؤثر بوده و قویا با انسولین، گلوکز، نمایه توده بدن و سن ارتباط دارند.

اسناد مشابه