اپیدمیولوژی سرطان ها و مرگ ومیر ناشی از آن ها بر اساس مطالعه ثبت سرطان بیمارستانی استان هرمزگان، ۸۶-۱۳۸۱
چکیده
مقدمه: آنچه امروز توجه به ثبت دقیق و اجرای روشهای پیشگیری و درمان سرطان را الزامی میسازد تغییر الگوی بیماریها است. سرطان بهطور فزایندهای عاملی مهم در بار جهانی بیماری در دهههای آینده خواهد بود. انتظار میرود تعداد موارد جدید سرطان از 10 میلیون نفر در سال 2000 به 15 میلیون نفر در سال 2020 افزایش یابد که حدود 60% این موارد جدید در کشورهای کمتر توسعه یافته خواهد بود. در کشورهای توسعه یافته سرطان دومین عامل شایع مرگومیر است و شواهد اپیدمیولوژیک اشاره به ظهور روند مشابهی در کشورهای در حال توسعه دارد. در حال حاضر سرطان عامل 12% کل مرگها در سرتاسر جهان است و در ایران، سومین عامل مرگومیر میباشد. بنابراین شناسایی اپیدمیولوژی سرطانها در مناطق مختلف کشور با توجه به موقعیت متفاوت جغرافیایی هر منطقه جهت تعین بار بیماری و میزان مرگومیر ناشی از آنها ضروری به نظر میرسد که در این مطالعه به اپیدمیولوژی سرطانها و مرگومیر ناشی از آنها بر اساس مطالعه ثبت سرطان بیمارستانی استان هرمزگان پرداخته میشود. مواد و روشها: این مطالعه از نوع توصیفی مبتنی بر دادههای حاصل از ثبت سرطان بیمارستانی در سالهای 86-1381 در بیمارستانهای آموزشی بوده است. جهت گردآوری دادهها از نرمافزار آماری تخصصی ویژه بخش مدارک پزشکی (ads9) بیمارستانها استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار spss تحلیل گردید. یافتهها: تعداد کل نئوپلاسمها 1941 مورد بوده که در زنان 989 مورد (95/50%) و مردان 952 مورد (05/49%) بود و یک پیک در سال 1384 (537 مورد) دیده شد. تعداد مرگ ناشی از نئوپلاسمها 133 مورد بوده که 75 مورد (4/56%) مربوط به مردان و 58 مورد (6/43%) مربوط به زنان بوده است. بیشترین مرگ هم در سال 1384 (33 مورد) اتفاق افتاده است. نتیجهگیری: بر اساس آمار کشوری سرطانها، از کل میزان بروز سرطان در 1383، حدود 8/0% مربوط به زنان و 8/0% مربوط به مردان مورد مطالعه میباشد. الگوی منظمی از نظر میزان بروز بیماری و مرگومیر در سالهای مورد مطالعه مشاهده نشد. با توجه به اینکه این مطالعه بهصورت ثبت سرطان مبتنی بر بیمارستان بوده بر اساس اطلاعات و بررسیهای انجام شده تخمینزده میشود که میزان سرطان در استان بیشتر از این مقدار باشد که باید مراکز ثبت سرطان در این استان فعالتر عمل نمایند.