مقاله

بررسی دیدگاه دانشجویان پزشکی مقطع کارورزی دانشگاه علوم پزشکی کرمان در زمینه کفایت آموزش های داده شده جهت دستیابی به اهداف آموزشی مصوب در بخش زنان و زایمان

اشرف ادهمی، ashraf adhami master of educational management, lecturer in kerman university of medical sciencesکارشناس ارشد مدیریت آموزشی، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان طیبه فصیحی هرندی، tayebh fasihi harandi lecturer, nursing and midwifery school, kerman university of medical sciencesکارشناس ارشد آموزش پزشکی و پرستاری، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمان زهرا جلیلی، zahra jalili assistant professor of community medicine dept., medical school, kerman university of medical sciencesاستاد یار گروه پزشکی اجتماعی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی کرمان زهرا فتاحی، zahra fattahi master of educational management, evaluation office of medical education and development center, kerman university of medical sciencesکارشناس مسئول واحد ارزشیابی مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی کرمان سکینه محمد علیزاده، sakineh mohammad alizadeh lecturer, nursing and midwifery school, kerman university of medical sciencesمربی پرستاری دانشگاه علوم پزشکی کرمان

چکیده

زمینه: دانشجویان به عنوان عناصر اصلی آموزش یکی از بهترین منابع اطلاعات در هر سیستم آموزشی می باشند . یکی از مواردی که می توان از این منبع اطلاعاتی بهره برد، میزان تحقق اهداف آموزشی است. هدف : این مطالعه به منظور تعیین کفایت آموزش های ارائه شده جهت دستیابی به اهداف آموزشی مصوب از دیدگاه کارورزان پزشکی در بخش زنان وزایمان صورت گرفت . روش کار : کلیه کارورزان شاغل در سال تحصیلی 85- 84 شامل 93 نفر نمونه این پژوهش بودند. ابزار گردآوری داده های پرسشنامه ای حاوی سر فصل دروس آموزش مربوط به کارورزان در بخش زنان و زایمان بود که از کارورز خواسته شده بود در صد کفایت آموزش های ارائه شده در هر مورد را تعین نمایند . یافته­ها: از بین 93 کارورز مورد مطالعه 3/63 در صد مونث. 1/71 مجرد و 2/55 درصد ورودی قبل از سال 78 بودند . میانگین ( انحراف معیار ± ) سن 7/ 25 سال ( 2/2 ± ) بود. 6/46 در صد کارورزان برنامه مصوب مربوط به دوره زنان و زایمان را مطالعه کرده بودند و 9/52 در صد بیان کردند که اهداف آموزشی در ابتدای دوره در قالب طرح درس به آنها ارائه شده بود . بیشتر ین درصد کفایت آموزش گزارش شده مربوط به تعیین سن حاملگی و تاریخ زایمان بر اساس lmp ( 7/90 درصد )، کنترل صدای قلب جنین، کنترل انقباضات رحم و حرکات جنین ( 3/87 درصد) و مراقبت های دوران بارداری ( 6/81 درصد ) و کمتر ین در صد مربوط به خارج کردن و گذاشتن نور پلانت( به ترتیب 2/16 و 8/16 در صد ) و گذاشتن iud ( 8/19 در صد ) بود. مقایسه میانگین در صد کل کفایت آموزش و میانگین دو حیطه اقدامات تشخیصی و درمانی و حیطه اقدامات فوری با توجه به متغیر های سن، سال ورود، وضعیت تاهل و جنس تفاوت معنی داری را نشان ندادند. میانگین (انحراف معیار ± ) نمره کل کفایت آموزش در زمینه اقدامات تشخیصی و در مانی شامل 31 مورد، 8/55 ( 3/14 ± ) و در مورد اقدامات ضروری در برخورد با موارد اورژانس شامل 8 مورد، 23/ 52 ( 1/21 ± ) و دارای اختلاف معنی دار بود ( 004/0 p = ). بحث ونتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان داد که از دیدگاه کارورزان پزشکی، آموزش های ارائه شده در بخش زنان و زایمان در بیشتر موارد حیطه اقدامات تشخیصی – درمانی و اقدامات ضروری در بر خورد با موارد اورژانس تا حدودی با اهداف مصوب تطابق دارد که البته کافی به نظر نمی رسد .بنابراین بهبود وارتقاء کیفیت آموزش در مقطع بالینی و ارزیابی مستمر آن از نظر انطباق با اهداف آموزشی و تطابق این اهداف با نیاز های در حال تغییر جامعه ضروری می باشد.

اسناد مشابه