مدل معادلات ساختاریِ ارتباط میان ساختار سازمانی و توانمندسازی روانشناختی کارکنان (شاهد تجربی: اداره آموزش و پرورش شهرستان بابلسر و بهنمیر)
چکیده
توانمندسازی به معنای آماده کردن کارکنانی است که به اندازة کافی دارای استقلال باشند، و به آنها اجازه میدهد تا بتوانند موقعیتهای مسئلهای پیشبینی نشده از قبیل شکایات را حل نمایند. توانمندسازی روانی یکی از عواملی است که بیشترین تاثیر را بر موفقیت، رشد اقتصادی و بهرهوری سازمانها و بنگاهها دارد، و از جهتی یکی از مولفههای مهم در جهت توانمندسازی کارکنان در داخل سازمان، ساختار سازمانی مناسب است. هدف اصلی این تحقیق بررسی رابطه میان ساختار سازمانی و توانمندسازی روانی کارکنان است. جامعه آماری این پژوهش، 113 نفر از کارکنان اداره آموزش و پرورش شهرستان بابلسر و بهنمیر میباشند، که برای نمونهگیری آن از روش سرشماری استفاده شد، همچنین برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامه بهره گرفته، و در نهایت 102 پرسشنامه پس از تکمیل و بازنگری مورد بررسی قرار گرفت، و تجزیه و تحلیل دادهها نیز بوسیله نرمافزارهای spss و lisrel انجام شده است. یافتهها نشان میدهد میان ساختار سازمانی و توانمندسازی رابطه منفی و معنیداری وجود دارد. همچنین میان مولفههای ساختار سازمانی و توانمندسازی، ارتباط منفی و معنیداری وجود دارد. امروزه سازمانها برای بهبود عملکرد و اثربخشی نیازمند به کارکنان توانمند هستند تا به اهداف خود در جهت رشد و بهرهوری برسند، از این رو، وظایفة اصلی سازمانها باید حرکت و توجه بیشتر به سمت توانمندسازی بیشتر در کارکنان و ایجاد ساختاری مناسب برای توسعه آن باشد.