مقایسه ی میزان حساسیت اخلاقی دانشجویان پرستاری و پرستاران دانشگاه علوم پزشکی شهر کرمان در سال ۸۹
چکیده
امروزه با افزایش روز افزون دانش دارویی و مداخلات بالینی، توجه به مسایل اخلاقی در حیطه ی کار پرستاری نیز از اهمیت خاصی برخوردار شده است. وجود و افزایش استدلال اخلاقی، مسؤولیت اخلاقی، انتخاب اخلاقی و حساسیت اخلاقی در کار روزانه پرستاران همچون افزایش دانش عملی در حرفه ی پرستاری از اهمیت خاصی برخوردار است. پرستار نیز به عنوان یکی از اعضای تیم سلامت، باید به مسایل اخلاقی حرفه ی خود آگاه و حساس باشد تا در تصمیم گیری ها به حقوق بیمار خود احترام بگذارد و تأثیر مسایل اخلاقی را در حرفه ی بالینی خود مدیریت کند. شواهد حاکی از آن است که عوامل مختلفی بر روی حساسیت اخلاقی تاثیر گذار است. این مطالعه ی توصیفی ـ تحلیلی با هدف مقایسه ی میزان حساسیت اخلاقی بین دانشجویان و پرستاران و بررسی خصوصیات دموگرافیک بر روی حساسیت اخلاقی، انجام گرفت. اطلاعات این پژوهش با استفاده از برگردان فارسی پرسشنامه ی حساسیت اخلاقی (mmsq) که در سال 2005م. توسط comrie اصلاح شده است و توسط محقق، فرهنگ سازی شده و شامل 28 سؤال و شش رده است جمع آوری گردید و سپس اعتبار و اعتماد این پرسشنامه مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها نشان دهنده ی آن است که با توجه به متفاوت بودن اجزای حساسیت اخلاقی در دو گروه دانشجویان و پرستاران با استفاده از آزمون تی مستقل در نمره ی حساسیت اخلاقی دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نگردید (p=0.22). با توجه به اینکه پایین بودن حساسیت اخلاقی در پرستاران منجر به تصمیم گیری نامناسب در آن ها می شود نیاز است تا مطالعات بیشتری بر روی این مسأله انجام گیرد و برنامه های آموزشی مناسبی برای توسعه ی حساسیت اخلاقی در هر دو گروه دانشجویان و پرستاران توصیه گردد.