مقاله

بررسی رابطه مهارت های ارتباطی و رضایت شغلی پرستاران

حسین محمودی، hossein mahmoudi school of nursing, baqiyatallah university of medical sciencesگروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، تهران ابوذر سوری لکی، abouzar soori laki school of nursing, baqiyatallah university of medical sciencesگروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)، معصومه بوالحسنی، masoumeh boulhasani semnan university of medical sciencesگروه پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی سمنان محمد جعفر سپهوند، mohammad-jafar sepahvand school of nursing, baqiyatallah university of medical sciencesگروه پرستاری، دانشکده پرستاری،دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله(عج)

چکیده

مقدمه و هدف: برقراری ارتباط مؤثر از حیاتی­ترین اجزاء مراقبت پرستاری است. با توجه به اهمیت مهارت­های ارتباطی و تأثیر آن بر رضایت شغلی پرستاران، این مطالعه با هدف بررسی تأثیر مهارت­های ارتباطی بر رضایت شغلی پرستاران انجام­شد. مواد و روش ها: این مطالعه به­صورت توصیفی- همبستگی در سال 1390 انجام­گرفت . جامعه آماری ۲۴۲ نفر از پرستاران شهر تهران بودند که به­صورت تصادفی انتخاب­شدند. داده­ها با پرسش­نامه­های روا و پایای مهارت­های ارتباطی و رضایت شغلی گردآوری­شدند. داده­ها با استفاده از آزمون مجذور کای و نرم­افزارspss17 تجزیه­و­تحلیل­شدند. یافته ها: نتایج نشان­داد که ارتباطی معنی­دار میان مهارت­های ارتباطی پرستاران و رضایت شغلی آنان وجوددارد. به­طوری­که افزایش مهارت­های ارتباطی باعث افزایش رضایت شغلی می­شود. میان افزایش مهارت­های ارتباطی پرستاران با افزایش دو مؤلفه از مؤلفه­های رضایت شغلی(شرایط کار و ارتباط با همکاران) ارتباطی معنی­دار وجودداشت ( 001/0>p) نتیجه گیری: یافته­های این مطالعه نشان­دادند که میان افزایش مهارت­های ارتباطی وافزایش رضایت شغلی پرستاران، ارتباطی معنی­دار وجوددارد؛ بنابراین پیشنهادمی­شود آموزش مهارت­های ارتباطی برای پرستاران انجام­شود تا افزایش کیفیت مراقبت­های پرستاری را فراهم­آورد.

اسناد مشابه