اثربخشی درمانگری شناختی- رفتاری و شناخت درمانگری مذهبی بر اضطراب دانشآموزان
چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمانگری شناختی- رفتاری و شناخت درمانگری مذهبی بر اضطراب دانشآموزان دبیرستانی شهر تهران بود. روش: در یک مطالعه تجربی، 45 دانشآموز دارای سطوح بالای اضطراب به تصادف در سه گروه درمانگری شناختی- رفتاری، شناخت درمانگری مذهبی و گروه کنترل قرار گرفتند. درمانگری شناختی- رفتاری و شناخت درمانگری مذهبی در طول 8 جلسه هفتهای یکبار برای دو گروه آزمایش اجرا شد و گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. مقیاس اضطراب کتل بهعنوان پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بهکار برده شد. داده ها با روش تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: تحلیل دادهها نشان داد که میانگین نمرات اضطراب در گروههای آزمایشی در مرحله پس آزمون و پیگیری بهطور معناداری پایینتر از گروه کنترل بود، لیکن بین اثربخشی درمانگری شناختی- رفتاری و شناخت درمانگری مذهبی در کاهش اضطراب دو گروه، تفاوت معناداری یافت نشد. نتیجهگیری: درمانگری شناختی- رفتاری و شناخت درمانگری مذهبی تاثیر قابل ملاحظهای در کاهش اضطراب دانشآموزان دارند. نتایج این پژوهش، برای تحقیقات آینده در زمینه کاربرد رواندرمانی چند بعدی در درمان اختلالات روانی تلویحاتی را در بر دارد. .