بررسی تنوع ژنتیکی گونه های اسکنبیل (calligonum l.) در ایران با استفاده از نشانگرهای rapd
چکیده
چکیده گونههای جنس calligonum در مناطق بیابانی آسیای مرکزی پراکندهاند و نقش مهمی در تثبیت شن و بادشکن دارند. مارکر rapd مارکر ژنتیکی مفیدی در بیان پلیمورفیسم گیاهان و مطالعه خویشاوندی بین گونه هاست. به منظور بررسی تنوع ژنتیکی بین و درون گونهای جنس اسکنبیل در ایران، تعداد 26 نمونه از 11 گونه اسکنبیل از مناطق مختلف ایران جمع آوری و با استفاده از 15 آغازگر مورد تجزیه rapd قرارگرفتند. نتایج حاصل از شاخصهای تنوع، ماتریس تشابه dice، تجزیه خوشه ای به روش upgma و اطلاعات باندها، نشان داد که 191 مکان توسط آغازگرها تکثیر شده و بطور متوسط 94% مکان ها چندشکل بودند. تجزیه خوشهای، تنوع قابل توجهی را در بین نمونهها نشان داد. میزان تشابه از 81/0 برای نزدیکترین افراد در داخل گونه c. bungei تا 45/0 بین دورترین نمونهها مربوط به گونههای مختلف، مشاهده شد. کل نمونهها به چهار گروه اصلی تبدیل شدند که یکی از گروهها شامل یک نمونه از گونه c. polygonoides و یک گروه مربوط به افراد گونه c. leucocladum بود و دو گروه دیگر مخلوطی از گونههای مختلف بودند که هر کدام به دو زیر گروه تقسیم شدند. گروهبندی ژنتیکی بدست آمده از rapd با توزیع جغرافیایی مطابقت ضعیفی نشان داد که این مسئله ممکن است به دلیل مهاجرت بذرهای این گیاه از منطقهای به منطقه دیگر توسط انسان و بادهای شدید و یا به علت تعداد کم آغازگر باشد.