بررسی کارایی صندوق های سرمایه گذاری مشترک براساس مدلهای تحلیل پوششی داده ها
چکیده
صندوقهای سرمایه گذاری مشترک در بورسهای دنیا با هدف افزایش کارایی و رونق سرمایهگذاری در بازارهای سرمایه استفاده می گردند و نقش با اهمیتی در تجهیز منابع مالی و هدایت آن به سوی ظرفیتهای تولیدی دارند. فلسفه اصلی تاسیس این صندوقها جمع آوری وجوه و سرمایه گذاری آنها در مجموعه متنوعی از اوراق بهادار (سهام، اوراق قرضه و سایر انواع اوراق بهادار) است. بررسی کارایی این صندوقها با توجه به حجم بالای خرید و فروش آنها در بازار سرمایه از جمله مباحث اصلی در مورد آنها است. در این تحقیق براساس روش ناپارامتریک تحلیل پوششی دادهها صندوقهای سرمایه گذاری موجود تا اردیبهشت 1390 براساس مدلهای bcc و ccr رتبهبندی شدهاند و براساس تحلیل میانگین بازدهی به مقیاس در مورد صندوقهای سرمایه گذاری در بازار سرمایه ایران بررسی شده است و در نهایت براساس مدل اندرسون و پیترسون (a&p;) رتبهبندی جامعی از صندوقها ارائه شده است. نتایج نشان دهنده این است که 16 صندوق براساس مدل ccr بر روی مرز کارایی قرار دارند و براساس مدل bcc تعداد صندوقهای کارا 18 عدد است. در سطح اطمینان 95 درصد نتایج حاصل از دو روش یکسان نیست و در نتیجه بازده به مقیاس صندوقهای سرمایه گذاری متغیر است.