مقاله

بررسی علل ترک با مسئولیت شخصی بیماران بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در سال ۹۳

رویا ملک زاده، roya malekzadeh health care management phd student, islamic azad university, sari branch, sari, iranگرگان: دانشکده پرستاری مامایی بویه فرشته عراقیان مجرد، fereshteh araghian mojarad phd student in nursing education, student research committee, golestan university of medical sciences, gorgan, iranدانشجوی دکتری آموزش پرستاری، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان،گرگان، ایران افشین امیرخانلو، afshin amirkhanlou general practitioner, behshar shohada hospital, mazandaran university of medical sciences, sari, iranپزشک عمومی، بیمارستان شهداء بهشهر، دانشگاه علوم پزشکی مازندران،ایران سونا سرافراز، sona sarafraz msc in psychology, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد روانشناسی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران معصومه سلمانپور، masoumeh salmanpour msc in health care management, mazandaran university of medical sciences, sari, iranکارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران

چکیده

سابقه و هدف: ترخیص با رضایت شخصی و علی رغم توصیه پزشکان، تاثیر منفی بر نتایج درمان، استفاده از منابع درمانی و درگیری پزشکان و مدیران بیمارستان ها در دعاوی قضایی دارد. هدف از این مطالعه، بررسی علل ترک با مسئولیت شخصی بیماران بستری و اورژانس در بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران در شش ماهه اول سال 93 می باشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی مقطعی است که به بررسی علل ترخیص با میل شخصی بیماران در شش ماهه اول سال 1393 در مراکز آموزشی درمانی و بیمارستان های تابعه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران پرداخته است. گردآوری داده ها توسط پرسشنامه تهیه شده توسط اداره مدارک پزشکی معاونت درمان و با همکاری دفتر بهبود کیفیت انجام شد که شامل دو قسمت می باشد: قسمت اول حاوی اطلاعات دموگرافیک بیمار و قسمت دوم شامل دلایل ترک با مسئولیت شخصی بود. تجمیع داده ها، توسط کارشناسان دفتر بهبود کیفیت دانشگاه انجام شد. اطلاعات به دست آمده در نرم افزار spss ویرایش 18 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که شیوع ترک با مسئولیت شخصی در مراکز آموزشی درمانی در بخش اورژانس 81/3 درصد و در بخش های بستری 38/4 درصد بود و شیوع آن در بیمارستان های تابعه در بخش اورژانس 38/8 درصد و در بخش های بستری 59/1 درصد بود. شایع ترین علل آن به ترتیب، بهبودی نسبی، عدم اعتماد به کیفیت خدمات بیمارستانی، دلایل عاطفی و عدم آسایش و راحتی بود. استنتاج: با توجه به نتایج این مطالعه ضرورت دارد که از بدو ورود بیماران به بیمارستان، اقدام به برقراری ارتباط موثر و حمایت گرانه با بیمار و جلب اعتماد بیمار نموده تا احتمال ترک با مسئولیت شخصی کاهش یابد.

اسناد مشابه