ارتباط پلی مورفیسم (g/a(rs۳۴۰۱۱ ژن fgf۱ با بیماری آلزایمر
مصطفی چشم پوش، mostafa chashmpoosh msc student in clinical biochemistry, faculty of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranدانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران حسین بابااحمدی، hossain babaahmadi assistant professor, department of clinical biochemistry, faculty of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranاستادیار، گروه بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران روح اله موسوی دهموردی، rohallah mosavidehmordi msc student in clinical biochemistry, faculty of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranدانشجوی کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران اسما محمدی، asma mohammadi msc student in clinical biochemistry, faculty of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranاستادیار، گروه بیوشیمی بالینی، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، ایران علیرضا خیراله، alireza kheirollah assistant professor, department of clinical biochemistry, cellular and molecular research center, faculty of medicine, ahvaz jundishapur university of medical sciences, ahvaz, iranاهواز: دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سلولی و ملکولی
چکیده
سابقه و هدف: بیماری آلزایمر شایع ترین عامل زوال عقل یا دمانس در کهن سالی می باشد. این بیماری یک اختلال از بین برنده نورون ها می باشد. از آن جایی که فاکتور رشد فیبروبلاست fibroblast growth factor 1 (fgf1) به صورت انتخابی نورون ها را از اثرات نوروتوکسیتی محافظت می کند، هدف ما از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم (g/a(rs34011 ژن fgf1 با بیماری آلزایمر در ساکنین جنوب غربی ایران می باشد. مواد و روش ها: افراد مورد مطالعه در این پروژه موردـ شاهدی در دو گروه شامل 89 نفر بیمار مبتلا به آلزایمر و 73 نفر سالم به عنوان گروه کنترل وارد شدند. جهت تعیین ژنوتیپ های مربوط به پلی مورفیسم (g/a(rs34011 ژن fgf1 از تکنیک (pcr–rflp) استفاده شد. یافته ها: یافته های مربوط به این مطالعه نشان داد که فراوانی ژنوتیپ های аа در گروه بیمار 11 درصد و در گروه کنترل 3/4 درصد می باشد. هم چنین فراوانی آلل a در گروه بیمار 8/38 درصد و در گروه کنترل 1/30 درصد می باشد. با توجه به نتایج، تفاوت معنی داری بین بیماران و گروه کنترل در فراوانی ژنوتیپ аа (028/0=p) و آلل а (015/0=p) وجود دارد. علاوه بر این هنگامی که بیماران و گروه شاهد بر اساس جنسیت طبقه بندی شدند، تفاوت معنی داری در جنس زن در فراوانی ژنوتیپ аа بین بیماران ad و کنترل (033/0=p) و فراوانی آلل а بین بیماران و گروه کنترل (008/0=p) وجود داشت. استنتاج: پلی مورفیسم (g/a(rs34011 ژن fgf1 می تواند با خطر ابتلا به بیماری آلزایمر در ساکنین جنوب غربی ایران مرتبط باشد. علاوه بر این، ژنوتیپ аа و آلل аممکن است به عنوان یک ریسک فاکتور ژنیتکی مهم برای ابتلا به بیماری آلزایمر باشند.
Background and purpose: Alzheimer’s disease (AD) is a neurodegenerative disorder which is the most common cause of dementia in elderly. Fibroblast growth factor 1(FGF1) selectively protects neurons against neurotoxic effects. This study aimed to evaluate the association bet
مقالهسالمندنازنین اسمعیلی انور، nazanin esmaeili anvar university of social welfare and rehabilitation sciences, koodakyar st., daneshjoo blvd., evin, tehran, iranتهران، اوین، بلوار دانشجو، کوچه کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات ژنتیک نیلوفر بزاززادگان، niloofar bazazzadegan university of social welfare and rehabilitation sciences, koodakyar st., daneshjoo blvd., evin, tehran, iranتهران، اوین، بلوار دانشجو، کوچه کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات ژنتیک مینا اوحدی، mina ohadi university of social welfare and rehabilitation sciences, koodakyar st., daneshjoo blvd., evin, tehran, iranتهران، اوین، بلوار دانشجو، کوچه کودکیار، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، مرکز تحقیقات ژنتیک کوروش کمالی
اهداف: بیماری آلزایمر شایع ترین نوع زوال عقلی در سنین پیری است که بروز آن با افزایش سن بیشتر می شود. تحقیقات نشان داده است که سیتوکین ها پروتیین هایی هستند که در مسیرهای التهابی نقش ایفا می کنند و میزان آن ها در بیماری های التهابی تغییر می کند. بر مبنای این واقعیت که بیماری
مقدمه: بیماری آلزایمر شایع‌ترین نوع دمانس یا "زوال عقل" در سنین پیری است. بروز آن با افزایش سن بیشتر می‌شود و با آتروفی مغز و تخریب نورونی، به ویژه در ناحیه هیپوکمپ و قسمت قاعده ای پیشانی، همراه است. بیماری آلزایمر براساس سن شروع به دو نوع زودرس )کمتر از ۶۵ سال( و دیررس )باای ۶۵
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکردهاجر بهادبوند چگینی، hajar bahadivand chegini department of immunology, shahrekord university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دانشکده پزشکی، گروه ایمنولوژی بتول پورقیصری، batoul pourgheysari cellular and molecular research cente, shahrekord university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی اعظم پوراحمدیان، azam pourahmadiyan cellular and molecular research cente, shahrekord university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، دانشکده پزشکی، مرکز تحقیقات سلولی و مولکولی صدیقه کاظمی
زمینه و هدف: بیماری آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که عملکرد یا تعداد سلول های t تنظیم گر (treg) دچار اختلال می شود. پروتئین foxp3 از فاکتورهای اصلی در عملکرد treg است. یکی از عواملی که بر بیان ژن foxp3 دخالت دارند microrna ها هستند که به نواحی 3´utr جفت می شوند. تغییر ی
سابقه و هدف: هدف از این انجام مطالعه بررسی ارتباط پلی مورفیسم های مختلف ژن کد کننده ی گیرنده ی ویتامین D (Taq1،Bsm1،Apa1، Fok1) با بیماری های کلیوی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه شاهدی- موردی خون گیری از 50 فرد سالم و 50 بیمار دیابتی نوع 2 ب
مقالهفصلنامه پژوهشی خونشهربانو رستمی، sh. rostami دانشگاه علوم پزشکی تهران لیلا احمدی نیا، l. ahmadi nia دانشگاه پیام نورسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی تهران (tehran university of medical sciences) بایزید قادری، b. ghaderi دانشگاه علوم پزشکی تهرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه پیام نور تهران (payame noor university) سید اسداله موسوی
چکید ه سابقه و هدف بیماری پیوند بر علیه میزبان یکی از عوارض تهدیدکننده زندگی متعاقب پیوند است. در مطالعه های اخیر، ارتباط قابل توجهی بین پیامد پیوند و سه پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی در ژن nod2 نشان داده شده است. در این مطالعه ارتباط پلی مورفیسم های ژن nod2 با وقوع gvhd در بیماران م