بررسی تاثیر روش درمانی همراه با افزایش محدودیت بر قدرت و زبردستی اندام فوقانی بزرگسالان همی پلژی
سمیه عباسی، somaye abbasi msc in physical therapy, babol university of medical sciences, babol, iranدانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران محمدرضا هادیان، mohammadreza hadian professor, department of physical therapy, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranتهران: دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات ضایعات مغزی نخاعی(بصیر مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer, department of physical therapy, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستاد، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمود جلیلی، mahmood jalili lecturer, department of physical therapy, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranمربی، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه تهران، تهران، ایرن شهره جلایی، shohre jalaee assistant professor, department of biostatistics, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
سابقه و هدف: به علت آسیب حرکتی در اندام فوقانی، طیف وسیعی از بیماران با سابقه سکته در انجام فعالیت های روزمره زندگی دچار محدودیت هستند. در حالی که رویکردهای مورد استفاده در توانبخشی افراد همی پلژی بیش تر بر جلوگیری از دفورمیتی و کاهش کانترکچر تمرکز دارند، رویکرد درمانی همراه با افزایش محدودیت بیش تر بر بازتوانی بیمار و بهبود عملکرد فرد متمرکز است. هدف ازانجام این مطالعه بررسی تاثیر روش درمانی همراه با افزایش محدودیت بر قدرت و زبردستی افراد همی پلژی بوده است. مواد و روش ها: مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر بر روی 17 بیمار همی پلژی بزرگسال با دامنه سنی 50 تا 70 سال انجام شد. میانگین سنی این افراد 23/64 سال و میانگین مدت زمان گذشته از ضایعه 70/23 ماه بود. همه افراد شرکت کننده راست برتر بودند. پس از کسب رضایت و آشنایی فرد با نحوه انجام آزمون، قدرت ایزومتریک عضلات ابداکتور و اکستانسور شانه توسط ارزیابی دستی عضله (mmt) و قدرت عضلات pinch توسط دستگاه پینچ گیج و قدرت عضلات grip توسط دستگاه دینامومترجامار بر حسب کیلوگرم و میزان زبردستی توسط آزمون مینوسوتا ارزیابی شد. یافته ها: روش درمانی همراه با افزایش محدودیت منجر به بهبود معنی دار متغیرهای قدرت ایزومتریک عضلات ابداکتور و اکستانسور شانه، قدرت pinch و grip و زبردستی می شود (000/0=p). استنتاج: محدود کردن سمت سالم در روش درمانی همراه با افزایش محدودیت راهی است که می تواند بیمار و در مانگر را به هدف خود که همان بهبود عملکرد حرکتی است، برساند. مطالعه حاضر نشان داد که در توانبخشی افراد همی پلژی، می توان از این روش به عنوان راهکاری مطمئن، جهت افزایش قدرت ایزومتریک عضلات ابداکتور و اکستانسور شانه، قدرت pinch و grip و نهایتاً بهبود عملکرد دست، به ویژه زبردستی بهره برد.
Background and purpose: Functional disabilities due to stroke produce a wide range of problems in daily activities. Rehabilitation approaches focus on preventing and reducing contractures and deformities. But constraint-induced therapy focuses on improving the performance of hemi
مقالهjournal of research in rehabilitation sciencesمینو کلانتری، minoo kalantary الهام کریمی، elham karimi زهرا شفیعی، zahra shafiee سید مهدی طباطبایی
مقدمه: سکته مغزی یکی از شایع ترین بیماری های نورولوژیک تهدید کننده زندگی و مهم ترین علت ناتوانی افراد مسن است. بروز آسیب حرکتی در یک اندام فوقانی به عنوان اصلی ترین عامل وابستگی در فعالیت های روزمره زندگی به شمار می آید. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر استفاده هم زمان از تمرینات تک
مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی ایلامسمیه عباسی، somaye abbasi babol university of medical sciencesدانشکده توانبخشی دانشگاهعلوم پزشکی بابل محمدرضا هادیان، mohammadreza hadian tehran university f medical sciencesدانشدانشکده توانبخشی و مرکز تحقیقات ضایعات مغزی نخاعی(بصیر) استاد دانشگاه علوم پزشکی کده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab tehran university f of medical sciencesدانشکده توانبخشی و مرکز تحقیقات ضایعات مغزی نخاعی(بصیر) استاد دانشگاه علوم پزشکی محمود جلیلی
مقدمه: اهمیت عملکرد اندام فوقانی در ایجاد استقلال فردی و انجام فعالیت های روزمره امری واضح است. در این راستا نقش زبردستی در برآورده کردن این نیاز مهم قابل بحث می باشد. از آن جا که پس از عارضه سکته مغزی مشکلات عمده ای در عملکرد دست به ویژه زبردستی حادث می گردد، تحقیق حاضر به بررسی
مقالهjournal of research in rehabilitation sciencesحمیدرضا رستمی، hamid reza rostami علی اصغر ارسطو، ali asghar arastoo سیف الله جهانتابی نژاد، seifollah jahantabi nejad رضا عزیزی مال امیری
مقدمه: فلج مغزی همی پارزی، آسیب بیشتر یک سمت بدن در نتیجه اختلالی غیر پیش رونده در مغز نابالغ است. هدف این مطالعه تعیین تأثیر ترکیب دو روش درمانی واقعیت مجازی و حرکت درمانی همراه با محدودیت بر عملکرد اندام فوقانی کودکان مبتلا به فلج مغزی همی پارزی بود. مواد و روش ها: تعداد 32 کود
Introduction: Importance of upper limb function is clear in creating individual autonomy and daily activities. In this context, the role of dexterity is debatable in meeting of this important requirement since after stroke major problems are occurred in hand function in particula
مقالهjournal of modern rehabilitationمهدی عبدالوهاب، mahdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hosein bagheri full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران هومن قربانی، homan ghorbani m.sc of occupational therapyکارشناس ارشد کاردرمانی غلام علیائی
زمینه و هدف: سکته مغزی، یکی از علل عمده ای است که موجب ناتوانی در جمعیت بزرگسالان می شود. فرد ترجیح می دهد از اندام غیر مبتلا برای انجام فعالیتهای مراقبت از خود استفاده کند و به این پدیده «یادگیری عدم استفاده» اندام فوقانی مبتلا گفته میشود. محدودیت درمانی یکی از انواع مداخلات تو