مقاله

بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی بر روی فعالیت های روز مره ی زندگی بیماران همی پلژی بزرگسال

مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hossein bagheri full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران مریم موحدیان، maryam movahedian m.sc of occupational therapyکارشناس ارشد کاردرمانی غلامرضا علیایی، gholam olyaei full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران محمود جلیلی، mahmood jalili 1- lecturer of tehran university of medical sciencesمدرس گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی تهران احمدرضا باغستانی، ahmad baghestani phd of of biostaticمربی گروه آموزشی ریاضی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد جنوب تهران

چکیده

زمینه و هدف: درمان­های توانبخشی بیماران همی­پلژی برای بهبود استقلال فرد در انجام فعالیت­های روز مره­ی زندگی براستراتژی­های جبرانی تمرکز دارند و عموما بیماران استفاده از سمت سالم و ابزار کمکی برای انجام adl یاد می­گیرند. در مقابل، محدودیت درمانی حرکتی استفاده از سمت سالم را محدود و استفاده از سمت مبتلا را تشویق می­کند و درنهایت این درمان به بازگردانی عملکرد حرکتی فرد در انجام فعالت­های روزمره زندگی کمک می­کند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی بر فعالیت های روزمره­ی زندگی بوده است. روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه­ی مداخله­ای است که نمونه­گیری در آن به صورت در دسترس بوده است. 15 بیمار سکته­ی مغزی در برنامه­ی درمانی که موجب استفاده از اندام فوقانی مبتلا در فعالیت­های روز مره­ی زندگی می­شد، مورد مطالعه قرار گرفتند. اندام فوقانی سمت سالم بیماران برای مدت 8 هفته ودر هر هفته 5 روز، روزانه 5 ساعت محدود شد و بیماران روزانه 2 ساعت برنامه­ی تمرینی مشخصی را با سمت مبتلا انجام می­دادند. در پایان به منظور ارزیابی فعالیت­های روز مره­ی زندگی از تست بارتل و جهت ارزیابی عملکرد اندام فوقانی در فعالیت­های روز مره­ی زندگی از تست عملکردی بازو استفاده شده است. یافته ­ها: در ارزیابی نمرات مراقبت از خود و تحرک و نمره­ی کلی در تست بارتل، اختلاف تغییرات میانگین داده­ها در قبل از مداخله و بعد از8 هفته مداخله معنی دار بوده است( 001/0p<.). همچنین در ارزیابی عملکرد اندام فوقانی در فعالیت­های روز مره­ی زندگی اختلاف تغییرات میانگین قبل از مداخله و بعد از 8 هفته مداخله معنی دار بوده است( 0001/0p<.). نتیجه­ گیری:یافته­های حاصل از پژوهش حاضر نشان می­دهد که روش محدودیت درمانی حرکتی ممکن است روش موثری جهت بهبود توانایی انجام فعالیت­های روز مره­ی زندگی باشد و موجب استفاده بیشتر از اندام مبتلا در جریان این فعالیت­ها شده و بر یادگیری عدم استفاده غلبه کند.

اسناد مشابه

  • بررسی تأثیر استفاده هم زمان از تمرینات تکلیف محور و روش محدودیت درمانی اجباری بر روی عملکرد حرکتی اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال

    مقالهjournal of research in rehabilitation sciencesمینو کلانتری، minoo kalantary الهام کریمی، elham karimi زهرا شفیعی، zahra shafiee سید مهدی طباطبایی

    مقدمه: سکته مغزی یکی از شایع ترین بیماری های نورولوژیک تهدید کننده زندگی و مهم ترین علت ناتوانی افراد مسن است. بروز آسیب حرکتی در یک اندام فوقانی به عنوان اصلی ترین عامل وابستگی در فعالیت های روزمره زندگی به شمار می آید. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر استفاده هم زمان از تمرینات تک

  • بررسی مشکلات هیجانی ناشی از روش محدودیت درمانی در اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی

    مقالهکودکان استثنایینازیلا اکبرفهیمی، nazila akbar fahimi سیدعلی حسینی، seyed ali hosseini university of social welfare &amp; rehabilitation scienceدانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی اصغر مینایی، asghare minaee research institute of exceptional childrenپژوهشکده کودکان استثنایی مسعود غریب

    هدف: روش محدودیت درمانی cimt)) به عنوان روشی جدید، پیشرفتهای چشمگیری را در زمینه توسعه استفاده از دست مبتلا، کیفیت حرکت و استفاده ارادی از اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی نشان داده است. هدف از این پژوهش، بررسی اختلالات هیجانی ناشی از این روش در حین و پس از استفاده از آن بود

  • بررسی مشکلات هیجانی ناشی از روش محدودیت درمانی در اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی

    مقاله۲۰۱۱کودکان استثناییاکبرفهیمی, نازیلا، حسینی, سیدعلی، غریب, مسعود، محمودی‌راد, مریم

    هدف: روش محدودیت درمانی CIMT)) به عنوان روشی جدید، پیشرفتهای چشمگیری را در زمینه توسعه استفاده از دست مبتلا، کیفیت حرکت و استفاده ارادی از اندام فوقانی کودکان فلج مغزی همی پلژی نشان داده است. هدف از این پژوهش، بررسی اختلالات هیجانی ناشی از این روش در حین و پس از استفاده از آن بود

  • بررسی تاثیر زمانی روش محدودیت درمانی بر روی عملکرد ، هماهنگی و حرکات اندام فوقانی بیماران همی پلژی بزرگسال

    مقالهjournal of modern rehabilitationمهدی عبدالوهاب، mahdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hosein bagheri full professor of tehran university of medical scienceاستاد گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران هومن قربانی، homan ghorbani m.sc of occupational therapyکارشناس ارشد کاردرمانی غلام علیائی

    زمینه و هدف: سکته مغزی، یکی از علل عمده ای است که موجب ناتوانی در جمعیت بزرگسالان می شود. فرد ترجیح می دهد از اندام غیر مبتلا برای انجام فعالیتهای مراقبت از خود استفاده کند و به این پدیده «یادگیری عدم استفاده» اندام فوقانی مبتلا گفته می­شود. محدودیت درمانی یکی از انواع مداخلات تو

  • بررسی تاثیر روش محدودیت درمانی حرکتی بر روی کیفیت زندگی،عملکرد و دامنه حرکتی اندام فوقانی بیماران سکته مغزی بزرگسال

    مقالهjournal of modern rehabilitationناصر امینی، naser amini msc, occupational therapy of tehran university of medical sciencesدانشجوی کارشناسی ارشد کاردرمانی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران حسین باقری، hossein bagheri full professor of tehran university of medical sciencesاستاد گروه آموزشی فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer of tehran university of medical sciencesمربی گروه آموزشی کاردرمانی ، دانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی تهران احمدرضا باغستانی

    زمینه و هدف: سکته مغزی نوعی اختلال عصبی با شروع ناگهانی است که در اثر آسیب به عروق مغزی اتفاق می افتد و در بین این افراد 50% همی پلژی هستندکه 53%-23% وابستگی کامل یا ناقص در فعالیت های روزمره زندگی دارند. محدودیت درمانی حرکتی یکی از روش های درمانی برای بیماران سکته مغزی است. هدف

  • بررسی تاثیر روش درمانی همراه با افزایش محدودیت بر قدرت و زبردستی اندام فوقانی بزرگسالان همی پلژی

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی مازندرانسمیه عباسی، somaye abbasi msc in physical therapy, babol university of medical sciences, babol, iranدانشکده توانبخشی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بابل، ایران محمدرضا هادیان، mohammadreza hadian professor, department of physical therapy, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranتهران: دانشگاه علوم پزشکی تهران، مرکز تحقیقات ضایعات مغزی نخاعی(بصیر مهدی عبدالوهاب، mehdi abdolvahab lecturer, department of physical therapy, school of rehabilitation, tehran university of medical sciences, tehran, iranاستاد، گروه فیزیوتراپی، دانشکده توانبخشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمود جلیلی

    سابقه و هدف: به علت آسیب حرکتی در اندام فوقانی، طیف وسیعی از بیماران با سابقه سکته در انجام فعالیت های روزمره زندگی دچار محدودیت هستند. در حالی که رویکردهای مورد استفاده در توانبخشی افراد همی پلژی بیش تر بر جلوگیری از دفورمیتی و کاهش کانترکچر تمرکز دارند، رویکرد درمانی همراه با ا