ارتباط بین سبک های رهبری و اثربخشی مدیران اداره های تربیت بدنی استان لرستان
چکیده
چکیده هدف تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین سبک های رهبری با میزان اثربخشی مسؤولین ادارههای تربیت بدنی استان لرستان بود. این تحقیق از نوع توصیفی همبستگی و به شکل میدانی انجام شد. جامعة آماری پژوهش شامل کلیه مدیران و مسؤولین شاغل در ادارههای تربیت بدنی شهرستانها و بخش های استان لرستان در سال 1386 بودند (32=n). نمونه آماری برابر با جامعة آماری در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری دادهها شامل سه پرسش نامه ویژگیهای فردی، سبک های رهبری باردنز و متزوکاس و اثربخشی تالکوت پارسونز بود. از روش های آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین و. . . . ) برای توصیف یافتهها و از آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس یک سویه) برای آزمون فرضیههای تحقیق استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد 22% مدیران از سبک وظیفه مدار، 31% از سبک رابطه مدار و 47% از سبک تلفیقی استفاده میکنند. همچنین، اثربخشی 21% مدیران در حد ضعیف، 56% در حد متوسط و 23% در حد خوب بودهاست. در آزمون فرضیههای تحقیق تنها بین سبک رهبری وظیفه مدار با میزان اثربخشی مسؤولین رابطه مثبت معنیدار مشاهده شد (004/ 0= p و 49/ 0 = r). به علاوه، بین ویژگیهای فردی با میزان اثربخشی و سبکهای رهبری انتخابی رابطه معنیدار مشاهده نشد، تنها بین میزان اثربخشی و تعداد دورههای آموزشی گذرانیده شده رابطه مثبت معنیدار مشاهده شد (42/ 0= p و 017/ 0= r). با توجّه به یافتههای تحقیق پیشنهاد میشود به منظور ارتقای سطح دانش و آگاهی مدیران ورزشی و آشنایی آنان با روش های نوین مدیریتی به خصوص در سطح استانهای محروم مانند لرستان، با برگزاری دورهها و کارگاههای آموزشی ویژه به آنان کمک شود تا بتوانند با انتخاب سبک رهبری مناسب در محیط سازمان ورزشی تحت پوشش خود مدیران مؤثّر و موفقی باشند.