ارزیابی عملکرد تیم های لیگ برتر فوتبال ایران با استفاده از مدل تلفیقی ahp و dea
چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارزیابی عملکرد تیم های لیگ برتر فوتبال ایران است. برای این ارزیابی از مدل dea و ahp استفاده شد. با مراجعه به پیشینۀ پژوهش و همچنین با در نظر گرفتن دسترسی به داده ها، دستمزد پرداختی به مربیان، بازیکنان و کارکنان و سرمایه های ثابت هر باشگاه بهعنوان ورودی و میزان درآمد، امتیازات کسبشده و تعداد تماشاگر بهعنوان خروجی در نظر گرفته شد. با استفاده از مدل ahp، وزن هر یک از این شاخص ها با نظرسنجی از 30 متخصص ورزشی تعیین شد و پس از بهدست آوردن اطلاعات باشگاه ها در هر شاخص، با استفاده از مدل dea-ccr عملکرد باشگاه ارزیابی شد و تیم ها بر مبنای نمرات کارآیی رده بندی شدند. نتایج نشان میدهد در فصل 1389-1388 میانگین نمرات کارآیی در لیگ برتر فوتبال ایران 704/0 است. بیشترین نمرۀ کارآیی مربوط به تیم های شاهین، ابومسلم و استیل آذین است و تیم استقلال اهواز با نمرۀ کارآیی 313/0 کمترین نمرۀ کارآیی را به خود اختصاص داده است. همچنین نتایج نشان می دهد بین رتبۀ کارآیی تیم ها با رتبۀ آن ها در جدول مسابقات همخوانی وجود ندارد. به طور کلی با عطف به نتایج پژوهش، می توان مهم ترین عامل ناکارآمدی در تیم های لیگ برتر ایران را رقم بزرگ دستمزدها و کسب درآمدهای کم بیان کرد. در این زمینه به مدیران تیم ها پیشنهاد می شود با کاهش هزینه ها و افزایش درآمدها در پی کسب نمرۀ کارآیی بیشتری باشند. همچنین خصوصی سازی باشگاه ها بهعنوان راهکاری کلی برای افزایش کارآیی در لیگ برتر فوتبال ایران پیشنهاد می شود.